16-04-12

Trainingsstage Alfaz del Pi

Zondag 1 april was het dan zover,....de langverwachte trainingsstage in Alfaz del Pi met Shortbike (Flowtrek).

Na een rustige vlucht kwamen we rond de middag aan in het zonnige Alicante! De aanwezige atleten bestonden vooral uit enkele SMO'ers, mensen van Peaklevel en onze eigen Mr T'ers! Na de busrit naar het hotel konden we, na een lekkere lunch gemaakt door  Martine, onze fietsen uitpakken voor het eerste 'relatief' vlakke ritje van 60 km. Het bleek al snel dat 'relatief' niet te letterlijk moest genomen worden,...:-) We werden meteen getrakteerd op een behoorlijke beklimming. De beentjes waren nog niet zoals ze moesten zijn. Ik vrees dat de vermoeidheid van de dagen voor de reis er nog wat inzat,....Het voordeel echter aan deze organistatie was, dat je afhankelijk van je niveau dagelijks kon wisselen van groep. Rood (onder leiding van Marc), groen (onder leiding van Hans) en zwart (onder leiding van Tim). Zo kon iedereen naar zijn eigen niveau inschatten bij welke groep hij of zij paste,...Ik koos voor de rode en middelste groep!

Stage.jpgIk merkte meteen dat het niveau in vergelijking met vorig jaar veel hoger lag. Daar waar ik vorig jaar 'relatief' gemakkelijk naar boven fietste had ik het hier reeds zwaar na de eerste beklimming,...:-( Ik hoopte dat dit de komende dagen zou verbeteren,...!! Maar niets was minder waar,....Ik sliep de eerste dagen behoorlijk slecht. De zorgen om Bono & Païs hielden me veel te hard bezig, ook een luidruchtige voetbalploeg in het hotel hield ons uit onze slaap, en een snurkende kamergenote maakte het volledig compleet! Dit uitte zich uiteraard in de trainigen. De eerste dagen waren zwaar, heel zwaar,...Gelukkig kwam ik er na de derde dag geleidelijk aan door,...Ik voelde me elke dag beter!

Na de (relatieve) rustdag (met lopen en zwemmen) stond er een pittige fietstraining van een goeie 100km op het programma. Ze voorspelden echter niet zo'n denderend weer,...toch vertrokken we vol goeie moed met korte broek en korte mouwen richting de bergen:-). Bijna de top bereikt begon het lichtjes te regenen. Na enkele minuten barstte boven ons hoofd een hevig onweer los. Hagelstenen zo groot als olijfpitten vielen met bakken uit de hemel. Het werd koud en gevaarlijk glad om af te dalen,...De hagelstenen deden pijn aan de armen en benen. Door het onweer viel de groep uit elkaar,...We verloren de weg en ook elkaar,..Charlene en ik bleven gelukkig bij elkaar,...! Eenmaal beneden begon Charlene te schudden en te beven,...We begaven ons vlug naar een overdekte plaats. Ik wist niet meteen wat te doen. Ik had mijn telefoon en de noodnummers niet mee waardoor ik niemand konden bellen. Gelukkig bracht een 'passant' Charlene naar de dichtsbijzijnde supermarkt. Daar werd onmiddellijk een ambulance gebeld. Wat ik echter niet wist is dat de anderen van de groep enkele meters verder in een café aan het schuilen waren. Toen stage 3.jpgCharlene na de eerste zorgen terug wat kon praten vond ik ik haar telefoon en de noodnummers. Ik belde meteen Marc onze begeleider op om de camionet te sturen. Na een valium en inspuiting mocht Charlene 'high' terug mee.  Eenmaal iedereen wat bekomen was besloot het grotendeel verder te fietsen,...Ik besloot niet mee te gaan,...Doordat ik Charlene al die tijd warm heb proberen houden had ik zelf niet veel reserve meer,...Ik gaf mijn droge kleren, die ik bij had in de camionet aan de anderen die de overige 60km moedig verder reden! Chapeau allemaal!! Ook hier weer een pluim voor de organisatie die in zo'n noodsitiuatie alles in goede banen leidde.

stage 6.jpgWe fietsten (op één dag na) dagelijks en koppelden daar telkens een loop en/of zwemtraining aan. Zo werkten we 6 fietstrainingen, 4 looptrainingen en 4 zwemtrainingen af op 7 dagen. Het was niet altijd even gemakkelijk maar het bleef wel genieten.

 

 

stage 2.jpgVooral de openwaterstraining in zee met de opkomende zon was zalig! Blij dat ik toch één keer in open water zal gezwommen hebben voor de halve van Lissabon.

De laatste dag stond de koninginnerit met als dessert een looptrainingske op het programma. We begaven ons tussen de 2500-3000 hoogtemeters. Mooie landschappen, schitterende dorpjes en toffe beklimmingen werden ons voorgeschoteld. Ook hier weer zorgde Martine voor een heerlijke bevoorrading!!

Tim De Vilder (peaklevel) zorgde elke avond voor een briefing en/of clinic. Zo maakten we kennis met natural running, rompstabilitie en peaklevel. We werden dus niet alleen fysiek 'afgemat' ook onze brains werden af en en toe eens geprikkeld!

stage 4.jpgSamengevat kijk ik terug op een leuke maar vermoeiende stage! 'Relatief' mooi weer, toffe mensen, goede organistatie, toffe begeleiding en lekker eten,...wat moet een mens nog meer hebben!! Filip De Neve en andere fotografen van dienst,..bedankt voor de prachtige sfeerbeelden en grappige filmpjes!!

De week nadien bleek een alweer hectische week te zijn en waren de trainingen niet zoals ze moesten zijn,..Een beetje rust na zo'n vermoeiende stage zal wel geen kwaad kunnen zeker? Vanaf deze week vliegen we er terug in met als volgende wedstrijden de Artevelde run en de 10 miles in Antwerpen en de RVV van Mr T.

Daarna zijn we hopelijk klaar om op 5 mei te knallen in Lissabon!! Ik kijk er al vast naar uit!!!

Toedeloe!

 

 

 

 

 

 

 

 

17:40 Gepost door Flootje in training | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.