27-06-11

1/2 triatlon Neerpelt 2011

De laatste test voor Regensburg,...1,9km zwemmen, 90 Km fietsen en 21 km lopen!

8u stipt vertrokken Patrick en ik voor een rit van anderhalf uur richting Neerpelt. Met de zenuwen viel het vrij goed mee. De vorige halve triatlon in Leuven was heel goed gegaan dus ik vertrok met een goed gevoel!!

Twee uurtjes voor de start kwamen we aan,...achteraf gezien ruim op tijd want de afstanden tussen de inschrijving, de wisselzone (T1 en T2 samen), zwemstart en aankomst lagen heel dicht bij elkaar. Ik kon dus alles op het gemak klaarleggen.

swim neerpelt.jpgBij de zwemstart was er zelfs nog even de tijd om wat bij te praten met enkele bekende gezichten en clubgenoten! 

Stipt om 12u (na een valse start) klonk het definitive startschot. Ik kwam goed weg! Ik probeerde de eerste meters in het 'zog' van Evy te blijven maar al snel moest ik lossen,...Ik zwom voor de rest vrij comfortabel tot er plots 2 dames naast me kwamen zwemmen. Ik probeerde mijn tempo terug op te drijven om toch nog als tweede van ons drieën uit het water te komen,...

zwemmen neerpelt.jpg

Ik kwam uiteindelijk in het totaal als zesde  dame uit het water met een tijd van 31'37 .

 

 

 

Ik maakte een snelle wissel en was blij dat ik op mijn Fushi zat!!

 

fietsen neerpelt.jpgWe moesten 4 ronden van ongeveer 23 km afleggen. De eerste ronde was wat zoeken. Scherpe bochten en steentjes maakten het soms wat moeilijker maar voor de rest was het een heel mooi parcours met snelle wegen! Ik kon mijn snelheid mooi aanhouden waardoor ik enkele dames kon inhalen. Ik behaalde de vierde fietstijd onder de dames en deed er 2u45'47'' over.

 

 

neerpelt lopen 2.jpgEn dan,...het laatste en minst leuke gedeelte! Ik wisselde mijn fietsschoenen voor mijn loopschoenen. Hier voelde ik al dat mijn kousen niet echt droog waren. Duidelijk mijn voeten niet genoeg afgedroogd bij de vorige wissel. Ik had er geen erg in en begon aan de halve marathon. Het was een hel,...De eerste ronde deden de beide achillespezen pijn. Dat was nieuw,...:-) De tweede ronde begonnen mijn voeten te slapen maar ging gelukkig snel over, de derde ronde kreeg ik een branderig gevoel aan de binnenkant van mijn voet. De laatste ronde was een ware marteling door de pijn. Moest ik niet aan de derde postitie hebben gelopen denk ik dat ik mijn wedstrijd wel zou hebben gestaakt. Het was tenslotte 'maar' een voorbereidende wedstrijd. Toch had ik een looptijd van 1u47'21'' op de 21,1km. Nog nooit deed ik beter op een halve marathon,...strange:-)

neerpelt podium 2.jpgZo eindigde ik derde dame in 5u07'00''. Moegestreden maar met de big smile kwam ik over de finish!! Super blij met mijn derde plaats! Twee keer podium in 2 weken tijd! Dit voelt echt goed aan,..!!

Achteraf gezien had ik misschien beter gestopt voordat de wonde open was maar eenmaal bezig besefte ik niet hoe ernstig het was,...Het was pas de dag nadien dat de wonde ernstiger was dan enkel een blaar,...:-( 

 

neerpelt patrick.jpgToch bedankt, vooral mijn ventje die me naar de finisch heeft geholpen. Door hem ben ik blijven doorgaan. Hij briefte mijn positie door, vertelde me steeds hoe ver de tweede dame voor me liep en vooral hoever de vierde dame achter me zat. Zonder hem had waarschijnlijk de wedstrijd niet uitgedaan. Ook wil ik alle supporters bedanken die me over de finish hebben geschreeuwd. Ook de fotografen (Bert Wauters & Anita) super bedankt voor de schitterende foto's!!!! Het was een geslaagde dag!!

Hopelijk geneest de' blaar' snel want na een bezoekje aan de dokter ziet het er niet bepaald goed uit. Wonde is vrij groot en zal enige tijd nodig hebben om te genezen. Blijkbaar niet zo goede combinatie van slechte kousen en natte voeten. Hopelijk kunnen we dit in de toekomst vermijden. Preventief antibiotica en thuisverpleging zijn reeds geboekt:-) Zwemmen in de Blaarmeersen is eventjes geen optie en lopen zal ook deze week niet echt lukken. En zo is het altijd iets:-( Eerst de achillespees nu dit,...Sporten is gezond zeggen ze dan,...:-)

Wordt dus zeker vervolgd!

En anders hopelijk tot in Regensburg:-)

Tot slot nog enkele sfeerbeeldjes,....

neerpelt podium 1.jpg

start neerpelt.jpgrun neerpelt.jpg                                                                        

 

17:37 Gepost door Flootje in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-06-11

Triatlon Brugge 2011

Zaterdag 18 juni :Triatlon Brugge 2011

Met gemengde gevoelens keek ik uit naar deze wedstrijd.  Ik beschouwde deze wedstrijd vooral als training en test om te kijken hoe de achillespees zou reageren. Ik was van plan deze wedstrijd dan ook zonder hartslagmeter en zonder horloge starten,…Ik zou wel zien!

Om 13u30 vertrokken we (Marleen, Koen, Katrien en ik) met de mobilhome  richting Brugge met als chauffeur mijn ventje. Ik was ontzettend blij dat hij meeging want zelf rijden met zo’n ‘huis’ is nog niet aan mij besteed,…

We kwamen ruim op tijd aan. Tijd genoeg dus om ons eerst op het gemak te gaan inschrijven alvorens alles klaar te zetten,.... Het viel op dat er bij de meeste onder ons weinig of geen stress te bespeuren viel. Er was wat gezonde spanning maar dat kon de sfeer niet bederven!

Eenmaal ingeschreven begonnen we alles klaar te leggen. Ondertussen verving mijn ventje mijn wielen want met hogere ‘velgen’ (of hoe noem je dat) rijden met zo’n weersvoorspellingen leek me niet zo’n goed idee;-) Wat zou ik toch doen zonder hem!! Een uurtje later vertrokken we  richting wisselzone en zwemstart. Met de zenuwen viel het nog steeds goed mee,…

Aan de zwemstart verliep alles heel vlotjes,…eerst de pro’s, de trio’s, dames 40+ en dan was het aan ons,…

Ik had me vooraan in het midden gelegd. Ik  probeerde heel snel uit de massa te komen door wat sneller te starten en het lukte! Ik bleef in positie en kon zelfs mooi in iemand zijn voeten blijven zwemmen,… wat een luxepositie! Ik haalde zelfs enkele van de vorige waves in. Ik probeerde de laatste 200m nog wat te versnellen. Ook dit lukte probleemloos. Ik kwam uiteindelijk als vierde dame van mijn wave uit water met een tijd van 15’29. Ongeveer 45’’ beter dan het jaar ervoor. Zou de geleende sailfish dan toch zo’n verschil maken;-)

brugge 1.jpgOp de fiets had ik niet onmiddellijk een goed gevoel. De wind maakte van mijn fiets een speelbal. Door de hevige rukwinden moest ik sommige momenten mijn stuur goed vasthouden en eventjes de snelheid minderen om niet in 'den decor' te belanden,..:-). Eenmaal mijn ritme gevonden was ik vertrokken,…. Na enkele kilometers kwam ik Marleen tegen. Ik spoorde haar aan om mij te volgen. Jammer dat het geen stayerwedstrijd was, anders konden we afwisselend kop trekken;-) Doordat ze toch wel een ‘gat’ moest laten om geen gele kaart te krijgen kon ze jammergenoeg niet blijven volgen.

Brugge 2.jpgOp de terugweg hadden we een groot deel meewind. Het goede gevoel bleef aanhouden. Ik stak nog een tandje bij en reed met momenten tot 43km/u,..Zalig! De 45 km waren voorbij voordat ik het wist,.. ! Uiteindelijk deed ik er 1u17 over. Zo'n 10 min beter dan vorig jaar.  Heel ontspannen stapte ik van mijn fiets en begon ik aan (voor mij) het minst leuke gedeelte.

Door het kwetsurenleed van de voorbije maanden was het afwachten of de achillespees stand zou houden. De eerste meters gingen niet echt soepel. Ik nam voor  het zekere een gelletje. Al snel voelde ik het werken (jeetje, zou dat in het hoofd zitten) Ik liep de 10 km vrij ontspannen verder. Ik kon mijn snelheid aanhouden. Ik deed er uiteindelijk 46’en 42’’ over!

brugge aankomst.jpgSuper content kwam ik over de finishlijn! Ik begaf me snel naar het uitgebreid buffet in de tent en mengde mij in de massa.

Plots hoorde ik buiten mijn naam afroepen. Ik dacht dat het mijn ventje was die me liet omroepen (met warme kleren). Ik begaf me naar het podium en zag tot mijn grote bewondering dat ik op het podium werd gevraagd,.:-)

 

 

podium 2 brugge.jpgHeel verrassend eindigde ik eerste dame in mijn categorie buiten de profs gerekend. Nog wat onwennig en met de slappe lach stond ik te blinken op de bovenste plank! Ook de micro die onder mijn neus werd gestoken na de overwinning was even wennen. Jeetje, wat een onzin heb ik daar uitgekraamd:-)

En zo eindigde mijn dag met een zalig en euforisch gevoel!

 Doordat ik zonder uurwerk gelopen had, wist ik mijn eindtijd niet exact. Ik dacht dat ik rond de 2u30 zou geëindigd zijn. Maar toen ik uiteindelijk 2 dagen later de einduitslag zag was ik nog meer verbaasd!! Met een eindtijd van 2u23 deed ik 20' beter dan 2 jaar geleden en 13 min beter dan vorig jaar. Deze uitslag heb ik echter te danken aan enkele mensen. Vooral mijn ventje die me door dik en dun blijft steunen! Zonder hem stond ik bijlage zo ver nog niet en  was mijn fietstijd veel minder;-) Ook onze trainer Peter die me aan het klaarstomen is voor Regensburg, Marc van wie ik de wetsuit heb mogen lenen en Marleen (mijn trainingsmaatje) die me af en toe  (en op de juiste momenten) wat peptalk geeft;-)

Als laatste wil ik nog één dame en een heer feliciteren van onze club met hun puike prestatie. Bruce onze' PRO' van de club die een schitterend resultaat heeft neergezet en Katrien die voor het eerst haar kwarttriatlon probleemloos eindigde!! De rest heeft het ook super gedaan maar zou teveel zijn op op te noemen,...

Volgende uitdaging is de halve triatlon in Neerpelt! En meteen ook de laatste test voor Regensburg,....

 

19:06 Gepost door Flootje in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-11

Alpe D'Huez (van 1 tot en met 5 juni)

Woensdag 1 juni vertrokken we om 20u richting de Franse Alpen. Na een slapeloze busrit kwamen we rond 8u aan in hotel Beyond. Na de briefing en kamerverdeling maakten we ons rustig klaar voor onze eerste kennismakingsrit.

Onze tocht begon met een 'leuke' afdaling,....:-)

De groep was vrij groot en heterogeen wat het niet altijd even eenvoudig maakte voor de begeleiders om de groep (vooral na een helling) bij elkaar te houden. De eerste col van onze fietsvierdaagse was de Col D'ornon.  Met een lengte van 11km, 1371m hoogtemeters, een gemiddeld stijgingspercentage van 5,8% en een max 8,5%, niet onmiddellijk één van de moelijkste te noemen maar zeker niet slecht als opwarmertje:-) Iedereen geraakte probleemloos boven, en dit met zo goed als een lege maag,.... Maar voor degene die dachten dat ze er vanaf waren begon het echte klimwerk pas aan de voet van ons hotel,...Doordat we nog allemaal lagen te slapen toen we aankwamen aan het hotel hadden we niet echt door dat ons hotel op de top van een skistation was gepositioneerd:-) Dit wilde zeggen dat we dagelijks een klimmetje van 7km mochten bijdoen als' dessertje',...Dit verklaarde dus de leuke afdaling in het begin van onze tocht,...:-) We reden in een klein groepje met een pittig tempo naar boven,..(1/4 check)!

Na een smakelijke maaltijd en nog een alcoholvrij slaapmutsje zocht ik mijn bedje op.

De volgende dag stond Alpe D'Huez op het programma. Deze reus is 13,2km lang, ligt op 1815m hoogtemeters, heeft  max 10,6% stijgingspercentage en een gemiddelde van 8,1%.

Ook dit jaar werden we in verschillende niveaugroepen verdeeld. Groep 4 en 3 vertrokken als eerste richting Alpe D'Huez. Wij (groep 2 en 1) reden als opwarming eerst nog een stukje van Col D'oron. Tien minuutjes na groep 3 vertrokken ook wij richting Alpe D'Huez,... Op die manier werd er vermeden dat er op de top te lang op elkaar zou moeten gewacht worden,...Een tijd kon ik niet vooropstellen omdat ik niet wist waar ik me aan kon verwachten maar ik zou ook hier proberen zo comfortabel mogelijk boven te komen. Het begin van de beklimming was vrij pittig wat helemaal anders was dan de Mont Ventoux. Ik probeerde mezelf wat te sparen want wist niet echt wat er me nog te wachten stond,.. Eenmaal de diesel in gang kwam ik in het juiste ritme. Met een tijd tussen 1u05 & 1u10 kwam ik super voldaan boven!

3374620_Screen.jpg

Eenmaal boven werd er ons een rijkelijk buffet aangeboden. Na een lekkere maaltijd en warme outfit kon de tocht naar beneden beginnen. Voor deze afdaling had ik het meeste schrik. Tim De Vilder had me in Spanje enkele nuttige tips gegeven om zo ontspannen mogelijk af te dalen. Ik begon eraan met een bang hartje,...Al bij al viel de afdaling heel goed mee. Mijn dag kon al niet meer stuk:-) Eenmaal terug in het dal kon ook nu terug de tocht naar het hotel beginnen,...(2/4 check)

S' Avonds stond er na het avondeten een Quiz op het programma. Ons groepje werd de 'D'Huez Chicks' gedoopt. We konden jammergenoeg onze derde plaats van vorig jaar niet verdedigen en eindigden op een gedeelde laatste plaats:-( Toch werd er wat afgelachen met het 'keukenwerk' van Bart en Katleen. (Insider) Ook deze keer maakten we het niet te laat. Het ironmangevoel zit er duidelijk al in,...:-)

Zaterdagmorgen maakten we ons klaar voor een iets langere tocht. De weersvoorspellingen zagen er niet goed uit waardoor de beklimming van de Galibier niet doorging. Er werd onweer verwacht op de Galibier waardoor er voor een alternatief werd gezocht. 

246808_10150204700039086_528419085_7209161_1223016_n.jpgTijdens de middag stopten we op de top van een iets minder bekende (maar prachtige) col :-) Uiteindelijk werd het een super zonnige dag! Jammer dat we daardoor onze plannen hebben laten varen om de Galibier te trotseren,...:-( Toch werd het een mooie rit van een grote 100km,...(met als toetje ons klein 'colletje' 3/4: check)

De laatste dag was normaal een rustdag maar Marleen en ik wilden graag nog onze fiets van stal halen. We beslisten om vroeg te vertrekken (om de Col de Croix de fer te trotseren) want de bus vertrok om 16u richting België. Het regende wel lichtjes maar dit kon ons niet tegenhouden,...Om 8u15 vetrokken we met ons viertjes (Marleen, Chris en Achilles) richting Croix de fer. Tijdens de afdaling van ons 'dessertje' was er reeds een achterstand doordat Marleen en ik niet echt goede dalers waren. Daardoor besloten Achilles en Chris reeds te vertrekken. Marleen en ik zouden hen (als iets snellere klimmers) wel inhalen. We reden echter verkeerd waardoor we een klimmetje van 8km extra bijdeden. Deze moesten we dan nog eens afdalen om terug op de juiste weg te komen richting Croix de fer. Ondertussen bleef het maar regenen,...De frustraties groeiden. Op ongeveer 10km van de top besloten Marleen en ik rechtsomkeer te maken. Doordat we verkeerd waren gereden kwamen we in tijdsnood voor het eten en de busrit. Jammer dat we ook deze col niet op ons palmares kunnen zetten maar hij loopt niet weg zeker,...:-) Voor de laatste en vierde keer klommen we 7km naar ons hotel,...(4/4 check)

Eenmaal terug in het hotel zat iedereen doorgezakt in de zetel. Op dat moment was ik blij (niet tegenstaande het weer en de teleurstelling) dat ik nog 50km had gefietst! Moe maar voldaan wierpen we ons op een laatste pasta die ons werd aangeboden. De terugrit verliep vlekkeloos mede dankzij het halve slaappilletje dat ik van den Dave had gekregen,...

Als ik even terugblik moet ik toch eerlijk toegeven dat ik de beklimming van de Mont Ventoux een mooiere beklimming vond dan die van Alpe D'Huez.Toch kijk ik terug op een mooie stage!! Een vooral een goede voorbereiding voor mijn ironman!!

Hierbij wil ik Bart en Davy nog bedanken voor de goede zorgen en begeleidingen! Het was alweer fantastisch georganiseerd. Op naar de volgende uitdaging,....

 

 

 

19:54 Gepost door Flootje in training | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |