31-05-10

20 KM VAN BRUSSEL

Zondag 30 mei 2010: DE 20 km van Brussel

Na lang twijfelen besloot ik dan toch mee te lopen met dit toch wel grote evenement! Alleen al om mijn 'facebookvriendjes' tevreden te stellen:-)

Zondagmorgen, na een gezellig ontbijtje met mijn ventje en tijdens een bezoekje aan Eurotuin,  begonnen mijn darmen een beetje tegen te werken?! Waren het de zenuwen (PPff,...heb ik nooit last van?), of was het de vis van de dag voordien, het ontbijt??? Geen idee ,..:-) Na nog 3 toiletbezoekjes begon de zoektocht naar immodium instant,....maar zonder succes! Jeetje,....hopelijk geen last bij het lopen,...!!

Om 12u45 kwam Patrick (vriend van Marleen) me oppikken aan Païs. Nadat we Marleen hadden opgehaald aan haar werk vertrokken we richting Brussel. Eenmaal aangekomen was het aanschuiven en zoeken naar parkeerplaats,...Het was toen al 14u30,..zouden we het halen?? De 'afspraak' om 14u  aan het kanon met 'een paar van 'de slechte moaten' had ik alleszins al gemist...:-)

Marleen en ik besloten de nummer reeds af te halen aan de Nikestand, terwijl Patrick verder een parkeerplaats zocht,...We zouden Patrick opwachten aan de ingang van Autoworld met zijn nummer! Snel nummer aan, bagage naar vestiaire, bandjes rond de pols en een toiletbezoekje om dan snel op zoek te gaan naar Patrick. Hij stond ons al ongeduldig op te wachten ,...het was toen al 14u55,....Om 15u klonk het startschot!! We sprongen snel over de afsluiting en stonden zo in de eerste box,...en dit met nummer 23760,...sssttt

IK had geen idee wat ik er moest van verwachten. Ik had dan ook niet specifiek getraind voor deze wedstrijd. Ik zag dit eerder als een goeie training voor de 1/2 triathlon in Antwerpen op 25 juli,...

Ik vertrok vrij ontspannen samen met Patrick en Marleen. Eenmaal over de startstreep probeerde ik met de grote massa mee te gaan. Het tempo lag op een grote 11km/u,...Zou ik dit 20km kunnen aanhouden? Het voelde alleszins vrij goed,...en de darmen hielden (toen nog) ook hun manieren,...

Na een grote 51' kwam ik over de 10km lijn. Goed genoeg voor mij! Ik nam mezelf voor dit tempo minstens aan te houden want ik wou voor het eerst eens onder de 1u45 binnen zijn,...Ter hoogte van de 15km kreeg ik het gevoel naar het toilet te moeten gaan,...Verdorie!!! Ik wou voor de dood stoppen,... Gelukkig kon ik mijn knop omdraaien!! Ik zou kost wat kost onder de 1u45 binnen komen!!!!!!!

Ter hoogte van de 17 km wist ik dat er ons nog een zwaar stuk te wachten stond. De meesten kregen het daar heel moeilijk,...Ik kreeg echter een euforisch gevoel vooral door de grote massa langs de kant en de muzikale groepjes die er toch wel de sfeer inbrachten. De laatste km kwam Nico naast me lopen,....SUPER!! Hij motiveerde me om met hem mee te lopen en zorgde ervoor dat ik toch wel een kleine minuut sneller over de eindmeet kwam!! Merciekes Nico!

Met een eindtijd van 1u43'03'' kwam ik met een super goed gevoel aan!

Na een liter water, 2 marsen en de medaille in ontvangst genomen te hebben begaf ik me snel naar het toilet! Alweer krampen,...Ik bespaar jullie liever de verdere details,...:-) Na nog 2 toiletbezoekjes zag ik Marleen en Patrick! Ze waren ook zeer tevreden van hun eindtijd!

De VIP ruimte van Nike was dik in orde! Lekker fruit, drankjes, bars, noten,...Maar ik heb er jammergenoeg niet van durven genieten door de buikkrampen. Ik moest nog 45' in auto zitten en wou mijn chauffeur een 'stop' langs de weg besparen!! Daarom besloot ik wijselijk het rode kruis op te zoeken en een immodium instant te gaan vragen. Ik werd daar ongelooflijk goed geholpen!! Heel bezorgd vuurden ze vragen op me af en wilden ze me op brancard leggen,....en dit enkel voor een immodium??! Bleek dat ze niet goed nederlands verstonden en dachten dat ik ongemakkelijk was geworden!! Zal er dan toch niet zo goed uitgezien hebben waarschijnlijk,....:-) Na een gesprek met een nederlandstalige arts kreeg ik dan toch mijn immodium instant mee!! JIhaa! Toch chapeau voor die mensen van het Rode kruis want als je ziet wat er daar allemaal op die brancards lag!? Wreed!!

Na een lange rit (door de krampen) en nog voor ik mijn ventje kon begroeten moest ik alweer,....Blijkbaar stopt immodium de stoelgang wel maar zeker de krampen niet! Na een uur afzien, een warm badje en een nurofen tegen de pijn kon ik eindelijk terug normaal functioneren!! Ppff,...wat was me dat!!! Zal toch iets verkeerd gegeten hebben vrees ik!

Na een lichte maaltijd kroop ik moe maar super voldaan onder de wol! Het einde van alweer een geslaagde wedstrijd! Hopelijk volgen er nog meer van deze maar dan hopelijk zonder krampen want tijdens de 10 mijl van Antwerpen heb ik na de wedstrijd ook mijn part gehad,...Maar toen dacht ik echter dat het door de AA drankjes was,....Ppff,...immodium instant zal alleszins iets zijn wat de volgende wedstrijden in sporttas aanwezig zal ijn,...:-)

Volgende afspraak 19 juni in brugge!!!!

15:17 Gepost door Flootje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-10

Mont Ventoux


Een 'klein' verslagje over onze vierdaagse trip naar de Kale Berg!!

Speciaal voor Els De Corte,....

Woensdagavond 12 mei,....

Na een lange werkdag vertrok ik richting Fitality  waar er om 19u30  afgesproken was.  Iedereen stond vol ongeduld te wachten op de bus,...Er was even een domper op de feestvreugde toen Els aankondigde dat ze niet meeging,....Ze had goed en slecht nieuws te melden. Het goede nieuw was dat ze zwanger is,....waardoor het slechte nieuws snel volgde,...Er werd haar ten sterkste afgeraden om mee te gaan.... een zware inspanning leveren  is niet evident omdat tijdens deze periode van de zwangerschap het hartje van de baby wordt gevormd. Els, weet dat je na 9 maanden zoveel moois in de plaats zal krijgen!! En volgend jaar ligt deze berg er nog steeds....ik wil je gerust vergezellen:-) Trouwens nogmaals een dikke proficiat met je zwangerschap!!

Na een emotioneel afscheid vertrokken we voor een rit van een kleine 15u richting Provence,...

Dag 1: Op verkenning

Het werd een vlotte maar slapeloze rit!

 32472_392540894085_528419085_4236695_6547306_nRond 9u kwamen we aan in ons knusse hotel. Doordat we iets te vroeg waren was het toch nog even wachten tegen dat iedereen zijn kamer kreeg toegewezen. Na een kort woordje van onze geboren leider Bart kon iedereen  gaan kennismaken met zijn/haar kamergenoot en zich gaan omkleden voor een eerste verkenningstoertje van een kleine 50km. De eerste kilometerkes gingen wat moeizaam omdat de groep nog niet gewoon was om samen te rijden maar al bij al was het genieten van een leuk tochtje in een supermooie omgeving!! Niet lang na het avondeten begaven de meeste zich naar hun kamer om fris en monter te zijn voor de volgende dag,...

 

Dag 2: DE beklimming via Bédoin

Na een stevig ontbijt vertrokken we met groep 2 & 3 richting Bédion. Groep 1 (de betere klimmers) zouden pas 45 min later vertrekken zodat we, eenmaal boven, samen naar beneden konden fietsen,...Tien minuten na groep drie stonden ook wij (groep 2)  vol spanning aan DE lijn in Bédoin. En dan waren we vetrokken,..... Bart had ons  verwittigd dat de eerste 5km nog niet echt stijl waren en we  nog 'stevig' mochten doorrijden. Even was ik in paniek omdat ik al enkele meters voorsprong had genomen op de andere van de groep en we nog maar net vertrokken waren,...reed ik niet te snel, zou ik dit wel volhouden??? Zelfs toen ik na een drietal km al op het kleinste verzet reed begon ik te twijfelen aan mezelf en wou ik  wachten op de andere,....Maar toen ik Davy en een paar andere voorbij zag rijden was ik iets meer gerustgesteld:-) Na een goeie 5km  kwamen Marleen en Jean-Marc naast me rijden. Al snel bleek dat we alle drie hetzelfde tempo hadden. We spraken elkaar de hele tijd moed in! Af en toe klonk er een gekreun, gezucht,...Jean-Marc had last van zijn achterste en ook mijn rug begon gevoelig te worden. Marleen leek de enige bij we het vlot en probleemloos ging,...Ongeveer iets over de helft blokkeerden enkele auto's ons de weg,...Ik begon luidop te vloeken maar kon me gelukkig een weg banen tussen de auto's, fietsers en tegenliggers zonder een voet aan de grond te zetten! PPff,...Door deze opstopping zijn Jean-Marc en Marleen jammergenoeg moeten lossen. Ik reed de laatste kilometers rustig alleen naar boven,.... Het begon kouder te worden en de benen werden zwaarder,.. Af en toe keek ik eens achterom om te kijken of ik Marleen of Jean-Marc niet meer zag maar door de opkomende mist had je nog amper 100m zicht. Zou anders wel leuk geweest zijn om met z'n drieën op te top aan te komen,...Ik haalde één voor één de andere van groep 3 in. Aan Chalet Reynard kreeg ik een euforisch gevoel! Ik was er bijna en stak een tandje bij!! Toen ik Kirsty op enkele km's van de top zag kreeg ik ongelooflijk veel bewondering voor haar. Zeker als je weet dat ze pas 2 maanden op de koersfiets zit! Chapeau Kirsty!! Enkele kilometers voor de herdenkingssteen van Tom Simpson kwam Bart naast me rijden?! Chique dinges, wetende dat hij samen met groep één,  45 min later dan ons vertrokken was,.... Ik vroeg hoe ver het nog was,...Hij zei:' 'Nog ver, nog een vijftal kilometers !!' Kwestie van me wat moed in te spreken,...:-)  Achteraf gezien een kleine misrekening van Bart maar niets kon me toen nog  tegenhouden,....Ik zou deze kale berg verslaan!!

En dan was het zover!! Jiha,....ik had het gehaald!! Ik zag Elyo,....Onze chauffeur die ons met de auto stond op te wachten met warme kleren!! Met een super goed gevoel stapte ik van de fiets,...de beentjes trilden wel een beetje maar al bij viel alles goed mee! Ik had het veel slechter verwacht,...

Ik kwam als eerste vrouw boven in een eindtijd van 2u10! Net achter mij kwam met een eindtijd van 1u36  ook david aan,....de eerste van groep één! Enkele minuten erna kwamen ook Jean-Marc en Marleen super blij boven !

32472_392540914085_528419085_4236697_3489149_nDoor de ijzige koude en mist was het jammergenoeg onmogelijk om op iedereen te wachten. Daardoor heb ik ook geen foto (Katleen) op de top bij het begeerde bordje ,...:-)

Er was afgesproken in een rustig tempo naar Chalet Reynard te rijden om daar iederen op te wachten. Het was ijskoud tijdens het dalen,...mijn vingers waren net ijsklompen. Niet zo evident als je constant moet remmen,...

 

Na een moeizame 6 km afdaling kwam ik aan bij de Chalet. Bart stond  iedereen op te wachten,.. 32472_392540919085_528419085_4236698_8337157_nDoordat het tijdsverschil te groot was en sommige al onderkoelingsverschijnselen begonnen te krijgen besloten we na een warm soepje al met een kleine groep rustig verder af te dalen. Ieder op zijn eigen tempo begonnen we aan voor mij het ergste onderdeel van deze hele trip:-) Na enkele meters waren de meeste al uit mij zicht verdwenen. Toch begon ik meer en meer zelfvertrouwen te krijgen en kon ik mijn snelheid opdrijven tot 58km/u,...voor mij wel even kikken!! Tot op het moment Filip langs de kant stond te zwaaien,....Yves was uit de bocht gegaan. Achteraf gezien niets ergs maar toch wel even schrikken als je op dit moment geen telefonisch bereik hebt en niet weet hoe ernstig de verwondingen waren.....Later werd Yves met de auto naar beneden gebracht. Gelukkig was het voor ons niet zo ver meer want de schrik zat er nu wel terug in,..Met een zalig gevoel kwam ik terug aan in Bédoin!! YES, we did it!!

Niet lang na de quiz besloot ik moe maar voldaan mijn bedje op te zoeken. De slimste mens van de Mont Ventoux werd de groep van Katleen. Goed gedaan mannen!! Wij eindigden met onze groep de TIVJ (Triple is voor janetten) op de vierde plaats. Net geen podiumplaats:-)

 Dag 3: Les Gorges de la Nesque + beklimming via Sault tot aan Chalet Reynard!

32472_392541019085_528419085_4236709_4709633_n

De volgende dag voelde ik me super!! Er stond een tochtje van een kleine 100km op het programma.

Les Gorges de la Nesque. ZALIG!!

 

 

32472_392541029085_528419085_4236710_3205774_n

We genoten met z'n allen van een prachtige tocht. Na een lekkere maaltijd (voor sommige in het zonnetje:-) splitsten we de groep op. Degene die de 'reus' langs de kant van Sault nog eens wilden verslaan gingen met Bart mee,... na een beetje twijfelen besloot ik mee te gaan,...Zou ik dan toch mijn foto kunnen trekken,...?? We hadden met enkele dames afgesproken deze keer samen te blijven mede doordat de wind ferm begon op te steken. Na enkele kilometers begonnen we aan een rustige beklimming. Geen idee dat dit reeds de voet was van de Ventoux,.... De groep lag toen jammergenog al uit elkaar. Jean-Marc en ik reden dan maar rustig ons eigen tempo naar omhoog. Het stijgingspercentage van deze kant lag veel lager (4%) dan de dag ervoor. De wind begon wel ferm te blazen. Op sommige stukken reden we zelfs meer dan 20km/u bergop,... Het was echter moeilijk in de schatten hoever, hoe hoog en hoe lang we al bezig waren omdat we onze kilometerteller niet hadden afgeduwd aan de voet van de berg,...Voor we het wisten reed Bart plots voor ons met de mededeling dat we er waren,....Jammergenoeg was de top niet open door de hevige wind. Een foto op de top zat er dus alweer niet in,.... Nog een geluk trouwens dat we 'hem' de dag voordien hadden opgereden want later zou blijken dat de top niet meer open werd gesteld door de mistral,....

Tijdens de afdaling zat de schrik er goed in!! Nog nooit was ik zo bang op de fiets,..... De wind blies ons van de ene kant van de weg naar de andere!  Ik had al wel eens gehoord van DE mistral maar nog nooit aan de lijve ondervonden,....

Super blij van heelhuids terug in Bédoin toe te komen dronken we nog 'ene' op een toch wel bewogen dag!!!

 

's Avonds werd er in de bar  nog veel nagepraat over onze avonturen op de berg! De ambiance zat er goed in,...

32472_392541139085_528419085_4236723_2561545_nMarleen ontpopte zich zelfs tot ideale barvrouw waardoor de alcohol rijkelijk vloeide:-)  Om 2u besloot ik wijselijk naar mijn bedje te gaan want de volgende dag had ik graag de kant van Malaucène nog eens opgereden?! Benieuwd hoeveel er om 8u aan de ontbijttafel zouden zitten,...:-)

 

 

Dag 4: DE mistral

Aan de ontbijttafel werd er al snel beslist dat er die dag niet meer zou gefietst worden. De mistral was nog in kracht toegenomen en het leek onverantwoord om je nu op de fiets te wagen. Toch hebben nog enkele durvers de hevige windstoten getrotseerd,.... Bij mij zat de schrik van de dag voordien er nog veel te veel in dus besloten we een toertje te gaan lopen,.... Rond 9u vertrokken Marleen, Katleen en mezelf voor een klein uurtje. Het was genieten hoewel het op sommige ogenblikken een  gevecht werd tegen de wind.

Rond 11u30 werden de bagage en de fietsen klaargezet voor de terugreis. 

32472_392541154085_528419085_4236726_4711753_n

Om 16u30 vertrok de bus terug ricthing Merelbeke,....Na een slechte start door de file en de zoektocht naar de 2 de chauffeur konden we toch rond 11u onze oogjes dicht doen.... Om 6u30 kwamen we moe maar voldaan aan in FITality.

 

 

Bart & Jurgen, bedankt voor de leuke reis!! Dankzij jullie professionele begeleiding heeft iedereen zijn grenzen nog maar eens kunnen verleggen!!

Persoonlijk kijk ik terug op een super geslaagde ervaring!!! Dit is zeker voor herhaling vatbaar,....De spinninglessen, toertochten, bijna wekelijkse tochtjes met de girls en de andere trainingen hebben toch hun vruchten afgeworpen,....Op naar de volgende uitdaging!!!

Ik zou nog juist mijn ventje willen bedanken dat ik deze unieke ervaring heb mogen meemaken,.....Doordat hij me steeds vervangt in Païs heb ik  de mogelijkheid om deze uitdagingen aan te gaan!! 

Katleen, alvast bedankt voor de foto's!! Hopelijk volgen er nog meer (van Elyo, Tania en andere) zodat ik dit verslagje volledig kan afwerken,...:-)

Tania, bedankt voor het mooie truitje als 'MONT VENTOUX FINISHER'!! Ik ga het met trots dragen!!!

Els, ik hoop met dit verslagje dat je toch een beetje hebt kunnen 'genieten' van onze belevenissen. En weet dat ik je zeker wil vergezellen als ook jij deze berg eens wil verslaan,...ik ga alleszins zeker nog eens terug, al is het voor een foto op de top:-)

Veel succes met de zwangerschap!

 

Je verslaggever

Ise

 

 

 

 

 

 

 

 

14:13 Gepost door Flootje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-05-10

10km Knokke + fietstraining fitality

Yiha!! Lang weekend, en dan nog als vrijgezel,....! Mijn ventje zit voor een weekje in Spanje op stage dus het kot voor mij alleen!! Ik besloot er een druk maar sportief weekendje van te maken!

Vrijdagavond maakte ik voor het eerst kennis met enkele leden van het SMO team op de persvoorstelling. Zal even wennen worden aan de nieuwe club maar hoop dat ik een goeie beslissing heb genomen om me in deze club in te schrijven. We zien wel,....Wordt zeker vervolgd!!

Zaterdag vertrok ik samen met mijn zusje om 12u richting Knokke voor de 10km. Om 15u30 was de start dus nog tijd zat om een spaghetti te eten en nog een koffietje te drinken op een (verwarmd) terrasje! Eigenlijk wel best gezellig dus was het met veel tegenzin dat ik me naar de start begaf:-) Aan de start was ik blij dat ik Margriette en Patrick tegenkwam. Vorige week tijdens de 10mijl in Antwerpen had ik me hard opgetrokken aan Margriette en was wel eens benieuwd of ik opnieuw zou meekunnen met haar op de iets kortere afstand? Het gevoel bij de start zat niet zo goed als in Antwerpen maar slecht kon ik het ook niet noemen. Alweer moest ik Margriette en Patrick laten gaan,....Zij startten duidelijk veel sneller dan mij! Ik had nooit gedacht dat ik Margriette op zo'n 'korte' afstand nog terug zou kunnen inhalen. Maar ter hoogte van de 4km kwam ik terug tot bij haar. Net zoals in Antwerpen bleven we voor de rest van de  wedstrijd bij elkaar. Op het einde kon zij wel nog een versnellingske plaatsen daar waar ik moest passen. Met ongeveer 30 seconden verschil  als vorig jaar kwam ik over de streep....Mijn tijd dus iets minder snel maar qua snelheid een héél klein beetje beter,...Net geen 13km/u,...Ik was best tevreden!

'S avonds stond er nog een verjaardagsfeestje van mijn zusje op het programma dus ik was alweer niet thuis en vroeg zou ik niet in mijn bedje liggen,....

De volgende dag om 7u30 was de vermoeidheid duidelijk voelbaar,...ppff:-) Het weer was verschrikkelijk en ik twijfelde of ik wel zou meegaan,....Ik had echter om 8u afgesproken met Kirsty dus kon ik er niet meer onderuit,...:-) We reden samen naar Oudenaarde. Daar stonden een 15tal sportievelingen, onder leiding van Bart De Temmerman  ons al op te wachten voor een fietstochtje van een 70km in het 'heuvelachtige' landschap. Het was de laatste voorbereiding voor onze tocht naar de Kale Berg,...

Tijdens de trip ging het heel vlot. Mijn training bewezen hun nut! Ook de vele kilomerkes en beklimmingskes in Fréju zullen er ook niet slecht aan gedaan hebben. Hoe slecht het ook ging op de Passage Tours,...zo vlot ging het zondag. Maar ik maak me nog zeker geen illusies,....deze beklimmingen konden nog niet tippen aan hetgeen ons op 15 mei zal te wachten staan,....Maar de moraal zit toch al goed!

Op naar de volgende uitdaging!!

14:45 Gepost door Flootje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |