31-05-10

20 KM VAN BRUSSEL

Zondag 30 mei 2010: DE 20 km van Brussel

Na lang twijfelen besloot ik dan toch mee te lopen met dit toch wel grote evenement! Alleen al om mijn 'facebookvriendjes' tevreden te stellen:-)

Zondagmorgen, na een gezellig ontbijtje met mijn ventje en tijdens een bezoekje aan Eurotuin,  begonnen mijn darmen een beetje tegen te werken?! Waren het de zenuwen (PPff,...heb ik nooit last van?), of was het de vis van de dag voordien, het ontbijt??? Geen idee ,..:-) Na nog 3 toiletbezoekjes begon de zoektocht naar immodium instant,....maar zonder succes! Jeetje,....hopelijk geen last bij het lopen,...!!

Om 12u45 kwam Patrick (vriend van Marleen) me oppikken aan Païs. Nadat we Marleen hadden opgehaald aan haar werk vertrokken we richting Brussel. Eenmaal aangekomen was het aanschuiven en zoeken naar parkeerplaats,...Het was toen al 14u30,..zouden we het halen?? De 'afspraak' om 14u  aan het kanon met 'een paar van 'de slechte moaten' had ik alleszins al gemist...:-)

Marleen en ik besloten de nummer reeds af te halen aan de Nikestand, terwijl Patrick verder een parkeerplaats zocht,...We zouden Patrick opwachten aan de ingang van Autoworld met zijn nummer! Snel nummer aan, bagage naar vestiaire, bandjes rond de pols en een toiletbezoekje om dan snel op zoek te gaan naar Patrick. Hij stond ons al ongeduldig op te wachten ,...het was toen al 14u55,....Om 15u klonk het startschot!! We sprongen snel over de afsluiting en stonden zo in de eerste box,...en dit met nummer 23760,...sssttt

IK had geen idee wat ik er moest van verwachten. Ik had dan ook niet specifiek getraind voor deze wedstrijd. Ik zag dit eerder als een goeie training voor de 1/2 triathlon in Antwerpen op 25 juli,...

Ik vertrok vrij ontspannen samen met Patrick en Marleen. Eenmaal over de startstreep probeerde ik met de grote massa mee te gaan. Het tempo lag op een grote 11km/u,...Zou ik dit 20km kunnen aanhouden? Het voelde alleszins vrij goed,...en de darmen hielden (toen nog) ook hun manieren,...

Na een grote 51' kwam ik over de 10km lijn. Goed genoeg voor mij! Ik nam mezelf voor dit tempo minstens aan te houden want ik wou voor het eerst eens onder de 1u45 binnen zijn,...Ter hoogte van de 15km kreeg ik het gevoel naar het toilet te moeten gaan,...Verdorie!!! Ik wou voor de dood stoppen,... Gelukkig kon ik mijn knop omdraaien!! Ik zou kost wat kost onder de 1u45 binnen komen!!!!!!!

Ter hoogte van de 17 km wist ik dat er ons nog een zwaar stuk te wachten stond. De meesten kregen het daar heel moeilijk,...Ik kreeg echter een euforisch gevoel vooral door de grote massa langs de kant en de muzikale groepjes die er toch wel de sfeer inbrachten. De laatste km kwam Nico naast me lopen,....SUPER!! Hij motiveerde me om met hem mee te lopen en zorgde ervoor dat ik toch wel een kleine minuut sneller over de eindmeet kwam!! Merciekes Nico!

Met een eindtijd van 1u43'03'' kwam ik met een super goed gevoel aan!

Na een liter water, 2 marsen en de medaille in ontvangst genomen te hebben begaf ik me snel naar het toilet! Alweer krampen,...Ik bespaar jullie liever de verdere details,...:-) Na nog 2 toiletbezoekjes zag ik Marleen en Patrick! Ze waren ook zeer tevreden van hun eindtijd!

De VIP ruimte van Nike was dik in orde! Lekker fruit, drankjes, bars, noten,...Maar ik heb er jammergenoeg niet van durven genieten door de buikkrampen. Ik moest nog 45' in auto zitten en wou mijn chauffeur een 'stop' langs de weg besparen!! Daarom besloot ik wijselijk het rode kruis op te zoeken en een immodium instant te gaan vragen. Ik werd daar ongelooflijk goed geholpen!! Heel bezorgd vuurden ze vragen op me af en wilden ze me op brancard leggen,....en dit enkel voor een immodium??! Bleek dat ze niet goed nederlands verstonden en dachten dat ik ongemakkelijk was geworden!! Zal er dan toch niet zo goed uitgezien hebben waarschijnlijk,....:-) Na een gesprek met een nederlandstalige arts kreeg ik dan toch mijn immodium instant mee!! JIhaa! Toch chapeau voor die mensen van het Rode kruis want als je ziet wat er daar allemaal op die brancards lag!? Wreed!!

Na een lange rit (door de krampen) en nog voor ik mijn ventje kon begroeten moest ik alweer,....Blijkbaar stopt immodium de stoelgang wel maar zeker de krampen niet! Na een uur afzien, een warm badje en een nurofen tegen de pijn kon ik eindelijk terug normaal functioneren!! Ppff,...wat was me dat!!! Zal toch iets verkeerd gegeten hebben vrees ik!

Na een lichte maaltijd kroop ik moe maar super voldaan onder de wol! Het einde van alweer een geslaagde wedstrijd! Hopelijk volgen er nog meer van deze maar dan hopelijk zonder krampen want tijdens de 10 mijl van Antwerpen heb ik na de wedstrijd ook mijn part gehad,...Maar toen dacht ik echter dat het door de AA drankjes was,....Ppff,...immodium instant zal alleszins iets zijn wat de volgende wedstrijden in sporttas aanwezig zal ijn,...:-)

Volgende afspraak 19 juni in brugge!!!!

15:17 Gepost door Flootje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.