17-05-10

Mont Ventoux


Een 'klein' verslagje over onze vierdaagse trip naar de Kale Berg!!

Speciaal voor Els De Corte,....

Woensdagavond 12 mei,....

Na een lange werkdag vertrok ik richting Fitality  waar er om 19u30  afgesproken was.  Iedereen stond vol ongeduld te wachten op de bus,...Er was even een domper op de feestvreugde toen Els aankondigde dat ze niet meeging,....Ze had goed en slecht nieuws te melden. Het goede nieuw was dat ze zwanger is,....waardoor het slechte nieuws snel volgde,...Er werd haar ten sterkste afgeraden om mee te gaan.... een zware inspanning leveren  is niet evident omdat tijdens deze periode van de zwangerschap het hartje van de baby wordt gevormd. Els, weet dat je na 9 maanden zoveel moois in de plaats zal krijgen!! En volgend jaar ligt deze berg er nog steeds....ik wil je gerust vergezellen:-) Trouwens nogmaals een dikke proficiat met je zwangerschap!!

Na een emotioneel afscheid vertrokken we voor een rit van een kleine 15u richting Provence,...

Dag 1: Op verkenning

Het werd een vlotte maar slapeloze rit!

 32472_392540894085_528419085_4236695_6547306_nRond 9u kwamen we aan in ons knusse hotel. Doordat we iets te vroeg waren was het toch nog even wachten tegen dat iedereen zijn kamer kreeg toegewezen. Na een kort woordje van onze geboren leider Bart kon iedereen  gaan kennismaken met zijn/haar kamergenoot en zich gaan omkleden voor een eerste verkenningstoertje van een kleine 50km. De eerste kilometerkes gingen wat moeizaam omdat de groep nog niet gewoon was om samen te rijden maar al bij al was het genieten van een leuk tochtje in een supermooie omgeving!! Niet lang na het avondeten begaven de meeste zich naar hun kamer om fris en monter te zijn voor de volgende dag,...

 

Dag 2: DE beklimming via Bédoin

Na een stevig ontbijt vertrokken we met groep 2 & 3 richting Bédion. Groep 1 (de betere klimmers) zouden pas 45 min later vertrekken zodat we, eenmaal boven, samen naar beneden konden fietsen,...Tien minuten na groep drie stonden ook wij (groep 2)  vol spanning aan DE lijn in Bédoin. En dan waren we vetrokken,..... Bart had ons  verwittigd dat de eerste 5km nog niet echt stijl waren en we  nog 'stevig' mochten doorrijden. Even was ik in paniek omdat ik al enkele meters voorsprong had genomen op de andere van de groep en we nog maar net vertrokken waren,...reed ik niet te snel, zou ik dit wel volhouden??? Zelfs toen ik na een drietal km al op het kleinste verzet reed begon ik te twijfelen aan mezelf en wou ik  wachten op de andere,....Maar toen ik Davy en een paar andere voorbij zag rijden was ik iets meer gerustgesteld:-) Na een goeie 5km  kwamen Marleen en Jean-Marc naast me rijden. Al snel bleek dat we alle drie hetzelfde tempo hadden. We spraken elkaar de hele tijd moed in! Af en toe klonk er een gekreun, gezucht,...Jean-Marc had last van zijn achterste en ook mijn rug begon gevoelig te worden. Marleen leek de enige bij we het vlot en probleemloos ging,...Ongeveer iets over de helft blokkeerden enkele auto's ons de weg,...Ik begon luidop te vloeken maar kon me gelukkig een weg banen tussen de auto's, fietsers en tegenliggers zonder een voet aan de grond te zetten! PPff,...Door deze opstopping zijn Jean-Marc en Marleen jammergenoeg moeten lossen. Ik reed de laatste kilometers rustig alleen naar boven,.... Het begon kouder te worden en de benen werden zwaarder,.. Af en toe keek ik eens achterom om te kijken of ik Marleen of Jean-Marc niet meer zag maar door de opkomende mist had je nog amper 100m zicht. Zou anders wel leuk geweest zijn om met z'n drieën op te top aan te komen,...Ik haalde één voor één de andere van groep 3 in. Aan Chalet Reynard kreeg ik een euforisch gevoel! Ik was er bijna en stak een tandje bij!! Toen ik Kirsty op enkele km's van de top zag kreeg ik ongelooflijk veel bewondering voor haar. Zeker als je weet dat ze pas 2 maanden op de koersfiets zit! Chapeau Kirsty!! Enkele kilometers voor de herdenkingssteen van Tom Simpson kwam Bart naast me rijden?! Chique dinges, wetende dat hij samen met groep één,  45 min later dan ons vertrokken was,.... Ik vroeg hoe ver het nog was,...Hij zei:' 'Nog ver, nog een vijftal kilometers !!' Kwestie van me wat moed in te spreken,...:-)  Achteraf gezien een kleine misrekening van Bart maar niets kon me toen nog  tegenhouden,....Ik zou deze kale berg verslaan!!

En dan was het zover!! Jiha,....ik had het gehaald!! Ik zag Elyo,....Onze chauffeur die ons met de auto stond op te wachten met warme kleren!! Met een super goed gevoel stapte ik van de fiets,...de beentjes trilden wel een beetje maar al bij viel alles goed mee! Ik had het veel slechter verwacht,...

Ik kwam als eerste vrouw boven in een eindtijd van 2u10! Net achter mij kwam met een eindtijd van 1u36  ook david aan,....de eerste van groep één! Enkele minuten erna kwamen ook Jean-Marc en Marleen super blij boven !

32472_392540914085_528419085_4236697_3489149_nDoor de ijzige koude en mist was het jammergenoeg onmogelijk om op iedereen te wachten. Daardoor heb ik ook geen foto (Katleen) op de top bij het begeerde bordje ,...:-)

Er was afgesproken in een rustig tempo naar Chalet Reynard te rijden om daar iederen op te wachten. Het was ijskoud tijdens het dalen,...mijn vingers waren net ijsklompen. Niet zo evident als je constant moet remmen,...

 

Na een moeizame 6 km afdaling kwam ik aan bij de Chalet. Bart stond  iedereen op te wachten,.. 32472_392540919085_528419085_4236698_8337157_nDoordat het tijdsverschil te groot was en sommige al onderkoelingsverschijnselen begonnen te krijgen besloten we na een warm soepje al met een kleine groep rustig verder af te dalen. Ieder op zijn eigen tempo begonnen we aan voor mij het ergste onderdeel van deze hele trip:-) Na enkele meters waren de meeste al uit mij zicht verdwenen. Toch begon ik meer en meer zelfvertrouwen te krijgen en kon ik mijn snelheid opdrijven tot 58km/u,...voor mij wel even kikken!! Tot op het moment Filip langs de kant stond te zwaaien,....Yves was uit de bocht gegaan. Achteraf gezien niets ergs maar toch wel even schrikken als je op dit moment geen telefonisch bereik hebt en niet weet hoe ernstig de verwondingen waren.....Later werd Yves met de auto naar beneden gebracht. Gelukkig was het voor ons niet zo ver meer want de schrik zat er nu wel terug in,..Met een zalig gevoel kwam ik terug aan in Bédoin!! YES, we did it!!

Niet lang na de quiz besloot ik moe maar voldaan mijn bedje op te zoeken. De slimste mens van de Mont Ventoux werd de groep van Katleen. Goed gedaan mannen!! Wij eindigden met onze groep de TIVJ (Triple is voor janetten) op de vierde plaats. Net geen podiumplaats:-)

 Dag 3: Les Gorges de la Nesque + beklimming via Sault tot aan Chalet Reynard!

32472_392541019085_528419085_4236709_4709633_n

De volgende dag voelde ik me super!! Er stond een tochtje van een kleine 100km op het programma.

Les Gorges de la Nesque. ZALIG!!

 

 

32472_392541029085_528419085_4236710_3205774_n

We genoten met z'n allen van een prachtige tocht. Na een lekkere maaltijd (voor sommige in het zonnetje:-) splitsten we de groep op. Degene die de 'reus' langs de kant van Sault nog eens wilden verslaan gingen met Bart mee,... na een beetje twijfelen besloot ik mee te gaan,...Zou ik dan toch mijn foto kunnen trekken,...?? We hadden met enkele dames afgesproken deze keer samen te blijven mede doordat de wind ferm begon op te steken. Na enkele kilometers begonnen we aan een rustige beklimming. Geen idee dat dit reeds de voet was van de Ventoux,.... De groep lag toen jammergenog al uit elkaar. Jean-Marc en ik reden dan maar rustig ons eigen tempo naar omhoog. Het stijgingspercentage van deze kant lag veel lager (4%) dan de dag ervoor. De wind begon wel ferm te blazen. Op sommige stukken reden we zelfs meer dan 20km/u bergop,... Het was echter moeilijk in de schatten hoever, hoe hoog en hoe lang we al bezig waren omdat we onze kilometerteller niet hadden afgeduwd aan de voet van de berg,...Voor we het wisten reed Bart plots voor ons met de mededeling dat we er waren,....Jammergenoeg was de top niet open door de hevige wind. Een foto op de top zat er dus alweer niet in,.... Nog een geluk trouwens dat we 'hem' de dag voordien hadden opgereden want later zou blijken dat de top niet meer open werd gesteld door de mistral,....

Tijdens de afdaling zat de schrik er goed in!! Nog nooit was ik zo bang op de fiets,..... De wind blies ons van de ene kant van de weg naar de andere!  Ik had al wel eens gehoord van DE mistral maar nog nooit aan de lijve ondervonden,....

Super blij van heelhuids terug in Bédoin toe te komen dronken we nog 'ene' op een toch wel bewogen dag!!!

 

's Avonds werd er in de bar  nog veel nagepraat over onze avonturen op de berg! De ambiance zat er goed in,...

32472_392541139085_528419085_4236723_2561545_nMarleen ontpopte zich zelfs tot ideale barvrouw waardoor de alcohol rijkelijk vloeide:-)  Om 2u besloot ik wijselijk naar mijn bedje te gaan want de volgende dag had ik graag de kant van Malaucène nog eens opgereden?! Benieuwd hoeveel er om 8u aan de ontbijttafel zouden zitten,...:-)

 

 

Dag 4: DE mistral

Aan de ontbijttafel werd er al snel beslist dat er die dag niet meer zou gefietst worden. De mistral was nog in kracht toegenomen en het leek onverantwoord om je nu op de fiets te wagen. Toch hebben nog enkele durvers de hevige windstoten getrotseerd,.... Bij mij zat de schrik van de dag voordien er nog veel te veel in dus besloten we een toertje te gaan lopen,.... Rond 9u vertrokken Marleen, Katleen en mezelf voor een klein uurtje. Het was genieten hoewel het op sommige ogenblikken een  gevecht werd tegen de wind.

Rond 11u30 werden de bagage en de fietsen klaargezet voor de terugreis. 

32472_392541154085_528419085_4236726_4711753_n

Om 16u30 vertrok de bus terug ricthing Merelbeke,....Na een slechte start door de file en de zoektocht naar de 2 de chauffeur konden we toch rond 11u onze oogjes dicht doen.... Om 6u30 kwamen we moe maar voldaan aan in FITality.

 

 

Bart & Jurgen, bedankt voor de leuke reis!! Dankzij jullie professionele begeleiding heeft iedereen zijn grenzen nog maar eens kunnen verleggen!!

Persoonlijk kijk ik terug op een super geslaagde ervaring!!! Dit is zeker voor herhaling vatbaar,....De spinninglessen, toertochten, bijna wekelijkse tochtjes met de girls en de andere trainingen hebben toch hun vruchten afgeworpen,....Op naar de volgende uitdaging!!!

Ik zou nog juist mijn ventje willen bedanken dat ik deze unieke ervaring heb mogen meemaken,.....Doordat hij me steeds vervangt in Païs heb ik  de mogelijkheid om deze uitdagingen aan te gaan!! 

Katleen, alvast bedankt voor de foto's!! Hopelijk volgen er nog meer (van Elyo, Tania en andere) zodat ik dit verslagje volledig kan afwerken,...:-)

Tania, bedankt voor het mooie truitje als 'MONT VENTOUX FINISHER'!! Ik ga het met trots dragen!!!

Els, ik hoop met dit verslagje dat je toch een beetje hebt kunnen 'genieten' van onze belevenissen. En weet dat ik je zeker wil vergezellen als ook jij deze berg eens wil verslaan,...ik ga alleszins zeker nog eens terug, al is het voor een foto op de top:-)

Veel succes met de zwangerschap!

 

Je verslaggever

Ise

 

 

 

 

 

 

 

 

14:13 Gepost door Flootje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.