Mijn triatlonavontuur

Eindelijk was het dan zover,...de halve triatlon van Lissabon!!

Donderdag 3 mei vertrokken Thomas, Mieke en ik met de trein richting Zaventem. Na een vlotte vlucht konden we inchecken in het mooie (host)hotel van de triatlon. We zaten op een 5 tal minuutjes van het hele gebeuren,... Eenmaal onze fiets in elkaar gepuzzeld lieten we onze supporter eventjes alleen om onze racefiets te testen,..Een volledige parcoursverkenning zat er niet in want er was nog weinig te zien dat er binnen 2 dagen een triatlon zou plaatsvinden,...We gingen wel al eens kijken naar de zwemstart en de wisselzone. De wedstrijd ging door in het nieuwe gedeelte van Lissabon.

De volgende dag was er de gelegenheid om het zwemparcours te verkennen. We zwommen het volledige parcours zo goed als volledig. Het was nog wat gokken hoe we moesten zwemmen want ook hier waren ze nog volop bezig met de opbouw en lagen er nog geen boeien. Buiten het schurende gevoel in de nek van de wetsuit voelde het allemaal betrekkelijk goed aan,..! Van de pijnlijke rug voelde ik in het water weinig of niets!

Tegen de avond voelde ik me wel wat zwakjes en deed de rug steeds meer pijn. Ik voelde me gedurende de dag steeds minder. De keel, rug en buik bleven voelbaar,...Hopelijk deden de pijnstillers hun werk. Na de 'pastaparty' zochten we als echte atleten ons bedje op nadat we alles klaar hadden gezet voor de grote dag,...!

Het weer was de voorbije 2 dagen niet te schitterend geweest. Ook de wind stond vrij strak,...Thomas en ik maakten ons wel wat zorgen met onze hogen velgen,..:-) Benieuwd welk weer het de volgende dag zou zijn,....

En dan was het eindelijk zo ver! Om 5u liep de wekker af,.... Alles stond reeds klaar zodat we rustig konden ontbijten. Ik voelde me niet optimaal maar na enkele Nurofens en een Ibobrufen kwam ik er geleidelijk aan door. We genoten heel rustig met ons drietje van de earlybreakfast,.... Tof om met zo'n 2 rustige mensen naar een triatlon toe te leven!  Na het ontbijt begaven we ons naar de wisselzone. Alles verliep heel vlotjes en het weer zag er super uit!!!

Om 8u lokale tijd klonk het startschot. De zwemstart verliep heel rustig. Ik had onmiddellijk een goed gevoel. Ik forceerde me niet maar probeerde toch een vlot tempo aan te houden. Op 32'15'' kwam ik tevreden uit het water. Thomas was zoals verwacht enkele minuutjes eerder uit het water gekomen,..So far so good!! Eenmaal de fiets op begon het zwaarste gedeelte van de race. Sommige hadden ons al gewaarschuwd dat het zeker niet vlak was zoals ze hadden aangeven. Het fietsparcours bestond uit 4 rondjes. Na de eerste ronde wist ik meteen dat ik het heel lastig zou krijgen! Vanaf ronde 3 geraakte ik nog amper aan 10km/u op de hellingen. De hamstrings trokken tegen en de vermoeidheid begon toe te slaan. De laatste ronde twijfelde ik zelfs of ik de race wel zou uitrijden. Nog nooit eerder had ik zo'n gevoel op de fiets. Zowel mentaal als fysiek had ik het heel lastig,...:-( Gelukkig waren er de supporters,... Mieke, Liesbeth en enkele familieleden van Thomas schreeuwden me vooruit! Na 2u46:49 was ik blij dat ik mijn fiets mocht wisselen voor de loopschoenen.

Tijdens de eerste ronde had ik last van krampen en stijve achillespezen. Gedurende één van mijn stretchmomenten passeerde Thomas mij. Hij had reeds één rondje gelopen,...De tweede ronde begonnen de voeten te slapen. Raar gevoel maar ik kan niet zeggen dat dit me hinderde om sneller te lopen,....Gelukkig kwam ik er bij ronde 3de een beetje door,.. Op het einde van ronde 3 zag ik Thomas finishen! Super blij voor hem want hij had zijn doel bereikt om onder de 5u binnen te komen,...Wel jammer voor mij,...Ik had nog een rondje te gaan:-( De laatste ronde viel al bij al goed mee. Ik kon mijn tempo behoorlijk goed aanhouden. Door het zware fietsparcours voelde ik wel dat ik iets trager liep dan ik gewoon was. Ik liep de 21km in 1u50:06. Geen PR maar door het zware fietsparcours had ik niets anders verwacht,...:-) Ik kon op het einde wel nog wat versnellen,...ik bereikte na 5u14:05 moe maar zéér voldaan de finishlijn.

Als ik terugkijk op de wedstrijd heb ik deze race als één van mijn zwaarste wedstrijden ervaren. Zowel mentaal als fysiek zat ik er op sommige momenten door! Ik steek het enerzijds op de iets mindere voorbereiding door de veranderingen in Païs, te weinig trainigsuren op de tijdritfiets, te weinig hellingen getraind en de kwetsuren! En anderzijds op het feit dat ik dacht dat deze race zo goed als een vlak parcours zou zijn:-( Toch heb ik genoten van deze race. Mooie omgeving, leuke westrijd, toffe supporters,..Zeker voor herhaling vatbaar!  

Na de wedstrijd genoten we nog met z'n allen van een gezellig terrasje in het zonnetje! We bezochten het mooie Bellem en genoten ten volle van onze prestatie. De beentjes vielen al bij al heel goed mee! De coctails in het casino hebben we gelaten voor wat ze waren,...de darmpjes protesteerde nog net iets teveel van al de gellekes en sportdrankjes:-)

De dag nadien nam Liesbeth (nichtje Thomas) ons mee naar het oude gedeelte van Lissabon. Daar bezochten we enkele mooie plaatsen die je zeker moet gezien hebben als je naar Lissabon gaat. We beleefden niet alleen een super leuke wedstrijd, ook de dag nadien bleef het genieten! Maar mooie liedjes duren niet lang,...De volgende dag stond om 5u15 onze taxi reeds voor de deur van ons hotel....:-(

Eerst en vooral wil ik mijn ventje bedanken om me alweer enkele dagen te vervangen in Païs. Daarnaast super merci aan Mieke, Liesbeth en de andere supporters om ons over de meet te schreeuwen!  Maar last but not least bedankt Thomas voor het fijne gezelschap! Het lukt inderdaad niet met iedereen om zo ontspannen naar een wedstrijd toe te leven! Bedankt maatje! En by the way,...super knap gedaan!!!

Ondertussen zijn we reeds enkele dagen verder. Een beetje ziekjes heb ik terug de eerste zwemtraining achter de rug. Deze week zal ik het dus heel rustig houden en uitkijken of la Roche al dan niet de volgende uitdaging wordt,...

Nog enkele sfeerbeelden van een fantastische tijd!

Toedeloe!

Hier zijn we nog eens,....

Ondertussen alweer 2 wedstrijdjes achter de rug!! De artevelderun & de 10 miles van Antwerpen.

Woensdag 18 april stonden de dames en ikzelf aan de start van de 10 km Artevelderun. Toen we aankwamen was het pijpestelen aan het regenen:-(  Gelukkig dat we afgeproken hadden of ik vrees dat geen van ons viertjes anders aan de start zou gestaan hebben,.. Gelukkig stopte het net op tijd met regenen. Ik had me voorgenomen deze keer bij Karen te blijven. Ze wou onder het uur aankomen. Ik zag de Artevelderun als een training dus ik wou haar als 'haas' naar de finish loodsen. We vertrokken heel snel, ...veel te snel!! En wat we niet wisten is dat er ook nog eens enkele hellingen in het parcours zaten,.. de laatste helling was zelfs vrij pittig, die moesten we 4x doen,...:-( Door het verraderlijke parcours viel het tempo na 6 km wat stil maar toch kon ze een goede 10km/u aanhouden,... Karen had een dame in het vizier waar ze voor wou zijn. Ik loodste haar 'heel rustig' naar haar toe. Eenmaal de vierde keer de berg op spoorde ik haar aan om wat te versnellen. Een echt sprintje kwam er niet meer van maar toch hielden we stand en kwamen we voor de bewuste dame aan:-) Op 53' kwamen we over de finish!! Ook de andere 2 dames eindigden onder het uur!!!! Super gedaan! Alweer een prestatie om trots op te zijn!!

Op zondag 22 april was er dan de 10 miles van Antwerpen. Ook hier hadden we met de vier dames en Koen afgesproken om samen te rijden. We vertrokken rond 12u om zeker op tijd te zijn voor de start. Bij aankomst begon het hard te regenen,...Net voor de start stopte het ook hier met regenen....We zouden het net zoals bij de Artevelderun droog houden. De weergoden zijn ons duidelijk goed gezind tijdens onze wedstrijden, of is het dan toch 'mama Sylvie' die steeds voor droog weer zorgt:-)

Om 15u30 klonk het startschot! Koen, Marleen en ik hadden een mooi plaatsje bemachtigd bij de eerste 500 deelnemers. Zo konden we vrij relax van start gaan. Een kleine minuut aanschuiven en ook wij konden onze klok aftikken. We startten aan een mooi tempo. De beentjes voelden heel goed aan maar ik had toch mijn twijfels of ik dit tempo wel zou kunnen aanhouden,...Na enkele kilometers moest ik Koen lossen maar hield hem wel steeds in mijn vizier. Iets voor halverwege kwam ik terug aansluiten,...Blijkbaar zat de RVV die hij de dag ervoor had gereden nog in de beentjes. Toch hielden we mooi stand en konden we een mooi tempo aanhouden. We bleven elkaar zonder woorden stimuleren,...In de konijnepijp begonnen de hamtrings wat tegen te trekken...Ik hield me in de afdaling bewust wat in om een kwestuur te vermijden. Ik spoorde Koen tijdens de laatste meters toch nog eens aan voor een sprintje. Ik dacht dat ik niet meer mee zou kunnen maar voelde me bewonderswaardig nog heel goed,...Ik probeerde te versnellen om onder de 1u18 (brutotijd) binnen te zijn, het lukte!! Samen kwamen we moe maar héél voldaan over de meet!! De uitslag valt nog af te wachten maar volgens mijn 'gps' deden we er 1u17min over. Koen vertelde me dat iemand riep dat ik 20ste dame was?? Als dat waar zou zijn,..:-) Maar zoals ik al zei,..Eerst de officiële uitslag afwachten!! Bleek bij nazicht van de uitslag 120ste dame te zijn :-) Maar wat de uitslag ook is,...Ik ben super tevreden!! Ik deed bijna 6' beter dan 2 jaar geleden! Voor mij een enorme boost voor Lissabon na al mijn kwetsurenleed!

De andere dames deden het ook méér dan voortreffelijk!! Iedereen loste zijn of haar verwachtingen in! Ze kwamen allemaal aan bij de eerste helft van de 20000 deelnemers. Marleen kwam aan rond 1u28. Karen liep 'helemaal alleen' maar eindigde mooi rond 1u35. Sylvie en Katrien bleven mooi samen en eindigenden rond 1u45. Katrien deed liefs 8' van haar tijd van vorig jaar!! Super content!!

En zo was alweer iedereen tevreden. We eindigden de dag met een lekker gezellig etentje in 'd Abdij in Drongen!

Alweer het einde van een super geslaagde dag!!

Tot na Lissabon!!

Toedeloe!!

Zondag 1 april was het dan zover,....de langverwachte trainingsstage in Alfaz del Pi met Shortbike (Flowtrek).

Na een rustige vlucht kwamen we rond de middag aan in het zonnige Alicante! De aanwezige atleten bestonden vooral uit enkele SMO'ers, mensen van Peaklevel en onze eigen Mr T'ers! Na de busrit naar het hotel konden we, na een lekkere lunch gemaakt door  Martine, onze fietsen uitpakken voor het eerste 'relatief' vlakke ritje van 60 km. Het bleek al snel dat 'relatief' niet te letterlijk moest genomen worden,...:-) We werden meteen getrakteerd op een behoorlijke beklimming. De beentjes waren nog niet zoals ze moesten zijn. Ik vrees dat de vermoeidheid van de dagen voor de reis er nog wat inzat,....Het voordeel echter aan deze organistatie was, dat je afhankelijk van je niveau dagelijks kon wisselen van groep. Rood (onder leiding van Marc), groen (onder leiding van Hans) en zwart (onder leiding van Tim). Zo kon iedereen naar zijn eigen niveau inschatten bij welke groep hij of zij paste,...Ik koos voor de rode en middelste groep!

Ik merkte meteen dat het niveau in vergelijking met vorig jaar veel hoger lag. Daar waar ik vorig jaar 'relatief' gemakkelijk naar boven fietste had ik het hier reeds zwaar na de eerste beklimming,...:-( Ik hoopte dat dit de komende dagen zou verbeteren,...!! Maar niets was minder waar,....Ik sliep de eerste dagen behoorlijk slecht. De zorgen om Bono & Païs hielden me veel te hard bezig, ook een luidruchtige voetbalploeg in het hotel hield ons uit onze slaap, en een snurkende kamergenote maakte het volledig compleet! Dit uitte zich uiteraard in de trainigen. De eerste dagen waren zwaar, heel zwaar,...Gelukkig kwam ik er na de derde dag geleidelijk aan door,...Ik voelde me elke dag beter!

Na de (relatieve) rustdag (met lopen en zwemmen) stond er een pittige fietstraining van een goeie 100km op het programma. Ze voorspelden echter niet zo'n denderend weer,...toch vertrokken we vol goeie moed met korte broek en korte mouwen richting de bergen:-). Bijna de top bereikt begon het lichtjes te regenen. Na enkele minuten barstte boven ons hoofd een hevig onweer los. Hagelstenen zo groot als olijfpitten vielen met bakken uit de hemel. Het werd koud en gevaarlijk glad om af te dalen,...De hagelstenen deden pijn aan de armen en benen. Door het onweer viel de groep uit elkaar,...We verloren de weg en ook elkaar,..Charlene en ik bleven gelukkig bij elkaar,...! Eenmaal beneden begon Charlene te schudden en te beven,...We begaven ons vlug naar een overdekte plaats. Ik wist niet meteen wat te doen. Ik had mijn telefoon en de noodnummers niet mee waardoor ik niemand konden bellen. Gelukkig bracht een 'passant' Charlene naar de dichtsbijzijnde supermarkt. Daar werd onmiddellijk een ambulance gebeld. Wat ik echter niet wist is dat de anderen van de groep enkele meters verder in een café aan het schuilen waren. Toen Charlene na de eerste zorgen terug wat kon praten vond ik ik haar telefoon en de noodnummers. Ik belde meteen Marc onze begeleider op om de camionet te sturen. Na een valium en inspuiting mocht Charlene 'high' terug mee.  Eenmaal iedereen wat bekomen was besloot het grotendeel verder te fietsen,...Ik besloot niet mee te gaan,...Doordat ik Charlene al die tijd warm heb proberen houden had ik zelf niet veel reserve meer,...Ik gaf mijn droge kleren, die ik bij had in de camionet aan de anderen die de overige 60km moedig verder reden! Chapeau allemaal!! Ook hier weer een pluim voor de organisatie die in zo'n noodsitiuatie alles in goede banen leidde.

We fietsten (op één dag na) dagelijks en koppelden daar telkens een loop en/of zwemtraining aan. Zo werkten we 6 fietstrainingen, 4 looptrainingen en 4 zwemtrainingen af op 7 dagen. Het was niet altijd even gemakkelijk maar het bleef wel genieten.

Vooral de openwaterstraining in zee met de opkomende zon was zalig! Blij dat ik toch één keer in open water zal gezwommen hebben voor de halve van Lissabon.

De laatste dag stond de koninginnerit met als dessert een looptrainingske op het programma. We begaven ons tussen de 2500-3000 hoogtemeters. Mooie landschappen, schitterende dorpjes en toffe beklimmingen werden ons voorgeschoteld. Ook hier weer zorgde Martine voor een heerlijke bevoorrading!!

Tim De Vilder (peaklevel) zorgde elke avond voor een briefing en/of clinic. Zo maakten we kennis met natural running, rompstabilitie en peaklevel. We werden dus niet alleen fysiek 'afgemat' ook onze brains werden af en en toe eens geprikkeld!

Samengevat kijk ik terug op een leuke maar vermoeiende stage! 'Relatief' mooi weer, toffe mensen, goede organistatie, toffe begeleiding en lekker eten,...wat moet een mens nog meer hebben!! Filip De Neve en andere fotografen van dienst,..bedankt voor de prachtige sfeerbeelden en grappige filmpjes!!

De week nadien bleek een alweer hectische week te zijn en waren de trainingen niet zoals ze moesten zijn,..Een beetje rust na zo'n vermoeiende stage zal wel geen kwaad kunnen zeker? Vanaf deze week vliegen we er terug in met als volgende wedstrijden de Artevelde run en de 10 miles in Antwerpen en de RVV van Mr T.

Daarna zijn we hopelijk klaar om op 5 mei te knallen in Lissabon!! Ik kijk er al vast naar uit!!!

Toedeloe!

Enkele maanden geleden besloot Katrien om zich in te schrijven voor de halve marathon in Sluis. Ze vroeg of ik haar daarin wou begeleiden,...Eerst twijfelde ik omdat ik nog steeds niet afgestudeerd ben als personal coach. Mijn ervaring als regentes lichamelijk opvoeding, fitnessinstructor en triatleet heb ik  dan wel,...toch is dit nog iets anders!! Ik stemde in maar onder de voorwaarde dat dit voor mij een soort van 'proefproject' was. Ze ging akkoord,...Ik kon er alleen maar uit leren!! En zo werkten we samen naar haar eerste halve marathon!

Tijdens de voorbereidingen vertelde ik aan enkele vriendinnen wat mijn plannen waren en die voelden zich meteen geroepen om ook deel te nemen en mee te trainen,...Zo werd ik gebombardeerd tot 'coach':-) De voorbereidingen liepen niet altijd vlekkenloos,... Kwetsuren aan de knie, voet, tandproblemen, een griep en bronchitis speelden mijn dames parten,...De twijfels bij sommige waren heel erg voelbaar,...Ik probeerde iedereen zoveel mogelijk bij te staan waar nodig tijdens de moeilijke momentjes,...Ook deze momenten waren voor mij zeer leerrijk! Mits alle problemen stonden we toch met ons viertjes op 18 maart aan de start van (voor sommige) hun eerste halve marathon!!

Fietsen Dirk en Païs zorgden voor een gepaste outfit!

De dag begon om 10u toen we met de 2 mobilhomes vertrokken richting Sluis. We voelden ons meteen in vakantiestemming. Na een vlot ritje kwamen we tegen 11u aan. Ruim op tijd waardoor we ons heel 'relax' konden inschrijven. Nadat de beentjes ingesmeerd waren  begaven we ons rustig naar de start. De organistaie vroeg een minuutje stilte om de slachtoffers te herdenken van de busramp in Zwitserland! Mijn hartslag zakte daardoor naar 58,...geen stress te bespeuren:-)

En toen klonk het startschot,....

Katrien en ik begonnen aan een iets te vlot tempo omdat we werden meegezogen door de 'massa'. Gelukkig hadden we na enkele meters ons ritme gevonden en liepen we bewust iets trager,... De andere 2 dames (Sylvie en Karen) liepen constant voor ons uit, in gezelschap van Koen (een vriend van Sylvie) We hadden ze tot op km 10 steeds in het vizier. Eenmaal voorbij de 12 km was er van Koen, Sylvie en Karen niets meer te bespeuren. Ik was blij dat de Koen de taak als 'coach' van me overnam om de andere dames probleemloos over de finish te loodsen.

Ik had me voorgenomen constant bij Katrien te blijven. Eenmaal voorbij de 15km begon de vermoeidheid toe te slaan,...De maag protesteerde en de snelheid nam lichtjes af,.. Ik bleef haar moed inspreken dat we de 2u30 zeker nog konden halen,...maar dan mochten we zeker niet vertragen! Ze had er op deze moment geen boodschap aan en schonk me alleen maar een boze blik met de woorden,...."Het kan me niet schelen":-) Als 'coach' weet je dat er zo momenten komen,...De laatste 6km waren zwaar,.. Ook dit had ik verwacht mede doordat medicatie, griep en bronchitis roet in het eten hadden gegooid tijdens haar belangrijke lange duurlopen:-( Toch hielden we stand tot de laatste meters,...Op 2u29 en enkele seconden haalden we samen de finish. We hadden het gehaald!!!!! We  kwamen toe en zagen alleen maar blije gezichten! Al de dames hadden de finish gehaald, zoveel was duidelijk!! Voor Katrien en Karen was het hun eerste halve marathon. Voor Sylvie haar 2de die ze opdroeg aan haar overleden moeder. Ze deed ongeveer 15 minuten beter dan het jaar ervoor!

Aan de finish zagen we Cédric Van Branteghem en vroegen of hij met ons op de foto wou. Mooie beloning, niet:-)

Eenmaal terug bij de mobilhomes lieten we de champagne rijkelijk vloeien. Ook de chips en de nootjes mochten niet ontbreken,...! 

Moe maar voldoaan begaven we ons terug richting België. Tegen half 7 hadden we gereserveerd bij Pietje Pek om onze koolhydraten, eiwitten en vetten terug aan te vullen. Het werd een mooie afsluiter van een prachtige dag!!

De volgende dag werden er al plannen gemaakt door de dames,...De volgende uitdagingen worden de Artevelderun en de 10 Miles in Antwerpen. Leuk te horen dat ze nog even enthousiast zijn na zo'n zware inspanning:-)

Zie hier de vier gelukkige dames na een heerlijke maaltijd!!!

Nen dikke proficiat!! Jullie hebben één voor één mijn verwachtingen ingelost!! Dit is zeker voor herhaling vatbaar!

Bedankt aan de 2 Koenen voor het fijne gezelschap en onze chauffeurs van dienst Dirk en Patrick! Maar vooral bedankt aan de dames voor het vertrouwen in mij!!

Tot op de Artevelderun!! 

Eerst en vooral bedankt voor jullie steun gedurende de voorbije weken! Na 6 weken niet te hebben gelopen, ben ik terug stilaan aan het opbouwen om me klaar te stomen voor de halve marathon in Sluis op 18 maart. Ik hoop dat de achillespees het houdt zodat ik samen met de dames probleemloos over de meet kan komen!

Ik ben nog steeds in behandeling bij de kine, wat ook zo zal blijven tot aan de halve triatlon in Lissabon. We zijn volop bezig met onderzoeken die eventueel gaan uitwijzen of mijn kwetsuren niet de oorzaak zijn van mijn kaakgewricht. Indien dit het geval is zouden de meeste problemen kunnen opgelost worden door te sporten met een mondstuk,...strange! Zijn er mensen die daar ervaring mee hebben gehad of iemand kennen die deze techniek reeds heeft toegepast? Alle info is welkom!

Het zou heerlijk zijn om via deze weg probleemloos verder te trainen en mijn ironman in 2013 zonder kwetsuren en obstakels te kunnen doen!

Ondertussen zijn we goed bezig met de andere trainingen. De 400m zwemtest had ik eerlijk gezegd beter verwacht zeker nadat ik hem 2 dagen nadien veel rustiger heb gezwommen en 5" van mijn tijd deed. Daaraan zien we dan ook weer dat snel zwemmen daarvor niet 'sneller' gaat;-)

De voorbije dagen zijn echter heel druk geweest waardoor de trainingen wat op een laag pitje staan maar hopelijk kan ik door de veranderingen in Païs de reglemaat terug opnemen. Laat ons hopen want is nog welgeteld 50 dagen voor de halve triatlon in lissabon!! Jiha!! Maar eerst nog een stage in Valencia overleven,... Ik kijk er alvast naar uit!!

Toedeloe!

Wordt dus alweer vervolgd!!

Beste klanten,

Vanaf nu is Païs open 7/7 van 8u - 22u!

Kom u registreren op de volgende uren:

Ma 17u-20u, Di 9u-12u, Woe 17u-20u, Do 9u-12u

Eenmaal geregistreerd kan u 7/7 van 8u tot 22u genieten van onze zonnebanken!

Meer dan 30u/week meer open dan vroeger!

Voor een afspraak ivm fitness, afslanken, voedingsadvies of trilplaat kan u bellen naar 09/2365464

Meer info op

www.pais-online.be

pais@skynet.be

09/2365464

0479/612866

Iedereen welkom!

Veel zonneplezier

Patrick & Ise

Nog niet zolang geleden maakte ik vol goede moed mijn planning op voor 2012. Ik zag het allemaal heel goed zitten. Ik schreef me vol enthousiasme  in voor de halve triatlon van Lissabon (5 mei) en de 111 in La Roche (juni). En de stage in Valancia mocht zeker ook niet ontbreken,...

Nu, enkele maanden later is alles heel onzeker of ik deze planning wel allemaal zal verwezelijkt krijgen. Het begon met lichte stijfheid in de hamstring waardoor ik enkele weken niet kon lopen. Men dacht aan een hernia maar na enkele bezoekjes aan de osteo voelde alles iets beter aan,...Toen de hamstring wat beter werd en ik terug lichtjes kon beginnen lopen begon de achillespees bij één van de duurlopen wat te zeuren. Ik had er niet veel erg in omdat ik vorig jaar mijn volledige ironman ook had gelopen met diezelfde 'zeurende' pijn. Ik kende deze pijn,...Maar niets was minder waar,...De pijn begon erger te worden waardoor ik onmiddellijk de looptrainingen stop heb gezet. Ik dacht met drie weken de looptrainingen te staken, dat de pijn wel zou verbeteren maar het werd steeds erger. Hoe minder ik train(de) hoe erger de pijn. Zelfs bij het stappen had en heb ik nog steeds pijn,...Gelukkig zijn er nog de zwem -en fietstrainingen. Hoewel deze ook op een laag pitje staan door de moraal die ver te zoeken is,...:-(

Een bloedtest wees dan ook nog eens uit dat ik (net zoals vorg jaar) met een ijzertekort te kampen heb. IJzerpillen zijn de eerste fase. Indien mijn lichaam deze pillen niet voldoende opneemt zal het wekelijks een ijzerprik worden in de bips,...Een Ironwoman zonder ijzer. moet kunnen,....:-)

Maandag wordt het dus een noodgedwongen dokters -en kinébezoek. Om te kijken hoe het met mijn ijzer is gesteld en hoe ik verder moet met de achillespees,...Hopelijk kunnen zij me terug op weg helpen. Ik vrees dat het dit jaar alweer een turbulent jaartje zal worden,...Het is me blijbaar niet gegund om kwetsuurvrij en zorgeloos naar een wedstrijd toe te leven,..:-(

Mijn enige troost is dat alles reeds gepland en geboekt is en ik er dus alles ga aan doen om ten minste die 2 wedstrijden (Lissabon en La Roche) tot een goed einde te brengen. Andere wedstrijden ga ik niet (meer) plannen. Ik zal al blij mogen zijn dat ik deze wedstrijden tot een goed einde zal brengen,...de eindtijden die ik voor ogen had zullen dus voor 2013 zijn,...;-)

Zo kan ik me wel meer bezighouden met mijn studies en me vooral meer concentreren op enkele dames die ik aan het trainen ben voor de halve marathon in Sluis! Hopelijk kan ik tegen dan al rustig meelopen om deze dames te vergezellen tijdens hun eerste halve marathon!

Veel succes dames!!

Toedeloe!

De Ironman ligt ondertussen meer dan 3 maanden achter mij. Toch is het nog steeds genieten telkens ik eraan terug denk. Vandaar ook de honger om er terug in te vliegen en nieuwe doelen te stellen,...;-)

Na een relatieve rustperiode en enkele kilootjes meer heb ik me voorgenomen vanaf 1 november de trainingen met regelmaat te hervatten. De planning voor 2012 staat nog niet helemaal op punt maar er staan toch al enkele dingen vast.  Ik zou elke maand een 1/8, 1/4 of halve triatlon willen plannen. Zo ziet de 'voorlopige planning er uit,...

15 Februari 2012: Omloop het Nieuwsblad

18 Maart 2012: Zwinstedenloop (halve marathon)

24 maart 2012: Ename classic Zottegem?

1 april tot 8 april 2012: Stage in Valencia met Flowtrek en Mr T

14 april 2012: Peter Van Petegem classic

5 mei 2012 : Halve triatlon in Lissabon

20 mei 2012: Stadsloop Gent

27 mei 2012: Tilff-Bastogne-Tilff

10 juni 2012: La Roche 111 OF 16 Juni 2012: Kwart triatlon brugge 

30 juni 2012: Midzomernachtrun

Juli 2012:

Augustus 2012:

1 september 2012: Halve triatlon Gérardmer

Enkele fietstourtochten & loopwedstrijden

En last but not least de weekends, het clubkampioensschap en de clubactiviteiten met Mr T niet te vergeten!

Een volledige ironman zit er dus dit jaar niet aan te komen,...maar uitstel is zeker geen afstel!! Ironman Nice 2013 lijkt me wel iets,... De 'plannen' om nog eens een volledige ironman tot een goed einde te brengen zijn er dus al,.... maar laten we ons eerst focussen op 2012!!

Zoals elk jaar zal ik proberen jullie op de hoogte te houden via deze blog!

Toedeloe!

Wat eraan vooraf ging,....

Negen maanden geleden besloten Marleen en ik ons aan te sluiten bij de vijf andere Mr T'ers die zich reeds hadden ingeschreven voor de Ironman in Regensburg. Naast Bruce, Patrick, Kenneth, Steven en Bert sloten wij als de enige twee dames het rijtje. Onze clubtrainer Peter Van Hauwermeiren had er dus 2 pupillen bij om klaar te stomen tegen 7 augustus 2011. Voor vier van ons zou het de allereerste Ironman worden,....

Het werd echter een bewogen jaartje.... Het begon met schouderproblemen, achillespeesproblemen, een zware blaar (lees brandwonde) op de voet (3 weken voor de ironman) en eindigde met het ontslag van mijn personeel tijdens de belangrijkste trainingsmaand. Die laatste maand was dan ook één van de zwaarste maanden die ik tijdens de voorbije 9 maanden heb meegemaakt! Bloed, zweet en tranen heeft het me gekost,...maar het was het allemaal méér dan waard,...

De dagen ervoor,....

Marleen en ik vertrokken woensdag 3 augustus richting Regensburg. Wie gedacht had dat het vier rustige dagen zouden worden had het serieus mis,...Het werd een rollercoaster van jewelste. Zwemtraining in de Guggenberger See, een looptrainingske op het parcours in de regen, verkenning van het fietsparcours met de wagen, een bezoekje aan de fietsenwinkel,..

Vrijdagavond was er dan de pastaparty en kregen we het filmpje van het vorige jaar te zien! Voor het eerst drong het tot me door dat het nu wel heel dicht bij was,....

De dag voor de wedstrijd  was een  mooie zonnige dag! We gingen shoppen in het atletendorp, plaatsen onze fiets reeds in T1 en genoten van het mooie weer . In de namiddag konden we voor het eerst genieten van de rust,..eindelijk;-) Die dag kwam ook mijn ventje (een dagje vroeger dan voorzien) aan,...!! We genoten nog eventjes van elkaars gezelschap maar ik besloot tegen 21u  mijn bedje op te zoeken. Mede door zijn aanwezigheid kroop met een gerust gevoel onder de wol en sliep gezien de omstandigheden vrij goed,....tot om 4u de wekker afliep,.....

En dan D-day,..

Marleen en Steven sprongen als eerste uit bed. Ze liepen al vrij zenuwachtig rond. Ik voelde dat ik niet te genieten was en besloot me wat op de achtergrond te houden. Om 5u stond Patrick (de voorzitter) ons op te wachten. We vertrokken richting Guggenburger See,...De spanning in de wagen was te voelen. Ook het weer was niet bepaald een meevaller wat me nog iets zenuwachtiger maakte,...Eenmaal aan de fietsen splitsen onze wegen en ging ieder zijn eigen weg om zijn of haar fiets in orde te zetten. De zenuwen gierden door mijn lijf....

Gelukkig vond ik Patrick en Kenneth net voor de start terug. We luisterden samen naar het Duitse volkslied, en dan was het zover! Het startschot,..We wensten elkaar veel succes en weg waren we...de kolkende massa in,...Het zwemgedeelte viel reuze mee! In het begin was het even wat wennen met de 2300 atleten rondom mij maar al snel vond ik mijn ritme. Door het vele 'bochtenwerk' was ik af en toe de oriëntatie kwijt dus volgde ik gewoon de menigte:-) Toch zwom ik de 3,8km comfortabel en op mijn eigen tempo. Na 1u04:59 kwam ik uit het water.

Toen ik uit het water kwam keek ik ernaar uit om mijn ventje te zien want ik had hem niet meer gezien voor de start,...Hij stond samen met Marc Vanassche bij mijn fiets te wachten! Tijdens de wissel maakten we snel een praatje,.... Blij van mijn ventje te zien en super content met de zwemtijd begon ik aan het tweede gedeelte van de ironman.

Eenmaal op de fiets voelden de beentjes heel goed aan!. Ik had de dagen ervoor wat last in het linkerbeen gehad wat me toch wel wat zorgen baarde. Maar gelukkig voelde ik daar op de fiets niets meer van! Het was ondertussen nog steeds aan het regenen en het zag er niet naar uit dat het de eerste uren zou opklaren. Dan maar verstand op nul en blik op oneindig,... Toen ik na enkele kilometers ontdekte dat ik mijn eten was vergeten sloeg de paniek even toe,....Ik sprak één van de voorbijgangers aan, hij gaf me gelukkig één van zijn repen. Toen Patrick onze voorzitter me voorbijkwam gaf ook hij me één van zijn reserverepen en een 'duwke':-). Dit zou de derde keer zijn dat hij mijn 'reddende engel' was :-)

De eerste 90 km vlogen voorbij. Constant zag ik onze supporters langs de kant van de weg,...Ook de lokale bevolking stond massaal buiten niettegenstaande het barslechte weer. Nog nooit hoorde ik zoveel keer mijn naam roepen,...Isa, Isa, Isa 'zuper, zuper, hop hop, hop...! Tijdens de beklimmingen gilden de mannen, vrouwen en vrienden van alle mr T'ers ons naar boven! Zalig!! Telkens ik over een mat met de tijdsregistratie reed gingen mijn gedachten even naar de thuisblijvers die ons via de pc aan het volgen waren. Ik had me voorgenomen te genieten,..en dat deed ik ook!!

Tijdens de tweede ronde voelde ik de eerste tekenen van vermoeidheid opkomen. Toch bleef het vooral genieten. Ik vroeg me dikwijls af of ik niet te snel aan het fietsen was,...Ik moest er tenslotte toch nog een marathon aan koppelen,...:-) Iets voorbij de 100km moest ik door het vele drinken plassen. Dan maar op de fiets in de afdaling,...De eerste keer lukte dit niet best maar al doende leert men, zo volgden nog enkele keren:-) Voordat ik het goed en wel besefte mocht ik mijn fiets afgeven  aan één van de vele vrijwilligers. Ik fietste er uiteindelijk 5u 58: 32 over. Na een kort toiletbezoekje begon ik aan voor mij het lastigste onderdeel,...de marathon.

Ik was terug even in paniek toen ik de eerste ronde de achillespees voelde tegentrekken. Marc en mijn ventje stelden me gerust dat het wel zou overgaan. Ik dacht even terug aan mijn trainingen waar ook dit steeds het geval was, het ging over! Ik bleef  de volgende ronden gespaard van pijntjes aan de voeten en pezen. Buiten de verschillende toiletbezoekjes gerekend liep ik voor mij een perfecte marathon. De man met de hamer had blijkbaar teveel werk met de andere 600 atleten die opgaven,...

Het besef dat ik het wel eens zou kunnen halen in 11u30 kwam er toen Marc naast me kwam lopen en me bewust maakte van de tijd. Niettegenstaande ik de laatste ronde elk 'toi toi' toilet had gezien en elk putje en oneffenheidje begon te voelen probeerde ik toch mijn tempo zo goed mogelijk aan te houden.

En dan was het zover,...ik zag de blauwe loper voor me liggen. Gillende mensen aan beide zijden van de tribunes. Euforisch en met kippenvel eindigde ik een half uur minder dan mijn vooropgestelde tijd mijn allereerste ironman! Een moment om nooit meer te vergeten!!! Ik liep mijn marathon in een tijd van 4u14:49. Ongeveer dezelfde tijd als mijn allereerste marathon in 2005. Dit had ik nooit durven dromen!! Met een eindtijd van 11u28:59 seconden kwam ik moe maar voldaan over de eindstreep. Ik voelde me na de wedstrijd bewonderenswaardig goed!  Ik genoot nog even na, nam een douche en liet me verwennen op de massagetafel. De infuus heb ik gelukkig niet nodig gehad:-) Na dit alles verliet ik het atletendorp en zocht ik mijn ventje en Marc op,...We gingen samen mijn fiets halen, zochten de andere Mr T'ers op, aten een overheerlijke pizza en besloten na enkele uren de camping op te zoeken. Bij het verlaten van Regensburg hoorde ik dat Marleen en ook Kenneth de finish hadden bereikt! Op deze update had ik lang gewacht. Al de Mr T"ers hadden de eindstreep gehaald!!

De volgende dagen waren super! Nagenieten met de clubleden van een glaasje bubbels, fotoshoot met de

finisher st-shirt (voor de gazet),een bezoekje aan het Walhallah, een heerlijke BBQ,....Ook de dagen nadien waren zalig!! De stijfheid viel al bij al super mee!!

Bij mijn thuiskomst werd ik dan ook nog eens verrast door enkele vrienden die me een heerlijke avond hebben bezorgd. 'Proficiat Ironwoman' op het raam van Païs en een super mooie trofee waren de kers op de taart! Merci Heidi, Annick en Karen & partners!! Jullie zijn schatjes!!! Nen dikke merci voor jullie steun!

Daarnaast wil ik vooral mijn ventje bedanken die me de voorbije 9 maanden heeft bijgestaan. Zonder zijn steun en toeverlaat had ik de eindstreep nooit gehaald!!  En dan nog enkele andere personen die een cruciale rol hebben gespeeld in heel het triatlongebeuren! Alle Mr T'ers en supporters in Regensburg , de mensen die ons thuis hebben gevolgd, Marc Vanassche die me tijdens de wedstrijd DE perfecte coaching gaf, Tinne Sprangers die me super geholpen heeft met de juiste voeding voor en tijdens de wedstrijd, Patrick (onze voorzitter) die me tot 3 keer toe uit de nood heeft geholpen voor, na en tijdens de wedstrijd, Marleen mijn trainingsmaatje, Caroline De Vos voor al de nuttige tips, Anita (de 'mama' van de club) die ons steeds bijstond met een heerlijke maaltijd tijdens een lange fietstraining, alle fotografen van dienst voor de prachtige foto's, al mijn facebook -en andere vrienden die me gevolgd hebben, Wim Van De Wielle (mijn eerste trainer) die me klaarstoomde voor mijn eerste 1/2 triatlon ...en last but not least onze clubtrainer Peter Van Hauwermeiren die elke week ons schema doorstuurde, ons moed insprak, de juiste tips gaf en ons uiteindelijk allemaal over de finishlijn loodste:-)! Iedereen super bedankt!

Nu, bijna veertien dagen later ben ik nog steeds aan het genieten van de euforie. Nog altijd vertel ik mijn verhaal met veel plezier en blik ik terug op één van de mooiste ervaringen uit mijn 'triatloncarriere'. Op naar de volgende zou ik zeggen maar eerst minstens 14 dagen verdiende rust. Volgend jaar staan er waarschijnlijk enkele 1/4 en 1/2 op het programma. En misschien gaan we wel nog eens voor een volledige maar dan ten vroegste in 2013,...Dit smaakt alleszins naar meer:-) En voor degene die nog twijfelen om eens een volledige te doen,...!! Tinne, Evy, Thomas, Koen, Berry...niet twijfelen, gewoon doen!!!

Klein verslagje over Gent zwemt!

Zaterdag 9 juli stond Gent Zwemt op het programma. Nog nooit kon ik meedoen omdat deze wedstrijd steeds  georganiseerd werd tijdens mijn verlof. Dit jaar viel alles blijkbaar weekje vroeger,...Een unieke ervaring want ik wou altijd al eens in de watersportbaan zwemmen:-)

Iets na 16u30 werd het ' startschot' gegeven. Heel ontspannen vertrok ik met enkele sportievelingen. Ik had geopteeerd om met pak te zwemmen omdat de temperatuur niet was zoals ik had verwacht!! Sorry Thomas:-)

Ik zag deze wedstrijd als een mooie training om de 2km eens goed door te zwemmen want op training is het niet zo'n uitdaging om zolang je wedstrijdtempo aan te houden.En weten dat je daarna niet meer op de fiets hoeft te springen helpt ook natuurlijk om eens zo goed als alles te geven,....Zo gezegd zo gedaan,....

Ik kwam uiteindelijk na een grote 32' uit het water,...Tevreden met het resultaat! En content met de training!

Wel iets minder tevreden met de techniek als ik naar de foto's kijk maar zo weten we weer waar we moeten aan werken:-)

Maar als kers op de taart,...een badeendje en een handdoek:-)

Daarna nog een ontspannen en verdiend terrasje gedaan met Marleen, Bart, Katleen en kleine Loes! Zalig!

Bedankt Katleen voor de leuke foto's!!

Voor de rest lopen de trainingen vrij goed! Fietsen loopt op 'wieltjes', zwemmen zit ook wel goed. Het lopen is niet wat het zou moeten zijn (door de blaar en achillespees) maar hopelijk zal dit na deze week ook in orde zijn. Woensdag gaan we zien of de blaar 14km of meer aankan,....

De zware traingsweken staan voor de deur!! Een weekje van rond de 20 trainingsuren/week  staan me volgende week te wachten. Met een fietstraining van 200km, enkele zwemkilometers en een duurloop van 35km zal ik me niet vervelen,....En dat met de Gentse Feesten voor de deur,....Dat belooft!!!!

Tot de volgende update!!

De laatste test voor Regensburg,...1,9km zwemmen, 90 Km fietsen en 21 km lopen!

8u stipt vertrokken Patrick en ik voor een rit van anderhalf uur richting Neerpelt. Met de zenuwen viel het vrij goed mee. De vorige halve triatlon in Leuven was heel goed gegaan dus ik vertrok met een goed gevoel!!

Twee uurtjes voor de start kwamen we aan,...achteraf gezien ruim op tijd want de afstanden tussen de inschrijving, de wisselzone (T1 en T2 samen), zwemstart en aankomst lagen heel dicht bij elkaar. Ik kon dus alles op het gemak klaarleggen.

Bij de zwemstart was er zelfs nog even de tijd om wat bij te praten met enkele bekende gezichten en clubgenoten! 

Stipt om 12u (na een valse start) klonk het definitive startschot. Ik kwam goed weg! Ik probeerde de eerste meters in het 'zog' van Evy te blijven maar al snel moest ik lossen,...Ik zwom voor de rest vrij comfortabel tot er plots 2 dames naast me kwamen zwemmen. Ik probeerde mijn tempo terug op te drijven om toch nog als tweede van ons drieën uit het water te komen,...

Ik kwam uiteindelijk in het totaal als zesde  dame uit het water met een tijd van 31'37 .

Ik maakte een snelle wissel en was blij dat ik op mijn Fushi zat!!

We moesten 4 ronden van ongeveer 23 km afleggen. De eerste ronde was wat zoeken. Scherpe bochten en steentjes maakten het soms wat moeilijker maar voor de rest was het een heel mooi parcours met snelle wegen! Ik kon mijn snelheid mooi aanhouden waardoor ik enkele dames kon inhalen. Ik behaalde de vierde fietstijd onder de dames en deed er 2u45'47'' over.

En dan,...het laatste en minst leuke gedeelte! Ik wisselde mijn fietsschoenen voor mijn loopschoenen. Hier voelde ik al dat mijn kousen niet echt droog waren. Duidelijk mijn voeten niet genoeg afgedroogd bij de vorige wissel. Ik had er geen erg in en begon aan de halve marathon. Het was een hel,...De eerste ronde deden de beide achillespezen pijn. Dat was nieuw,...:-) De tweede ronde begonnen mijn voeten te slapen maar ging gelukkig snel over, de derde ronde kreeg ik een branderig gevoel aan de binnenkant van mijn voet. De laatste ronde was een ware marteling door de pijn. Moest ik niet aan de derde postitie hebben gelopen denk ik dat ik mijn wedstrijd wel zou hebben gestaakt. Het was tenslotte 'maar' een voorbereidende wedstrijd. Toch had ik een looptijd van 1u47'21'' op de 21,1km. Nog nooit deed ik beter op een halve marathon,...strange:-)

Zo eindigde ik derde dame in 5u07'00''. Moegestreden maar met de big smile kwam ik over de finish!! Super blij met mijn derde plaats! Twee keer podium in 2 weken tijd! Dit voelt echt goed aan,..!!

Achteraf gezien had ik misschien beter gestopt voordat de wonde open was maar eenmaal bezig besefte ik niet hoe ernstig het was,...Het was pas de dag nadien dat de wonde ernstiger was dan enkel een blaar,...:-( 

Toch bedankt, vooral mijn ventje die me naar de finisch heeft geholpen. Door hem ben ik blijven doorgaan. Hij briefte mijn positie door, vertelde me steeds hoe ver de tweede dame voor me liep en vooral hoever de vierde dame achter me zat. Zonder hem had waarschijnlijk de wedstrijd niet uitgedaan. Ook wil ik alle supporters bedanken die me over de finish hebben geschreeuwd. Ook de fotografen (Bert Wauters & Anita) super bedankt voor de schitterende foto's!!!! Het was een geslaagde dag!!

Hopelijk geneest de' blaar' snel want na een bezoekje aan de dokter ziet het er niet bepaald goed uit. Wonde is vrij groot en zal enige tijd nodig hebben om te genezen. Blijkbaar niet zo goede combinatie van slechte kousen en natte voeten. Hopelijk kunnen we dit in de toekomst vermijden. Preventief antibiotica en thuisverpleging zijn reeds geboekt:-) Zwemmen in de Blaarmeersen is eventjes geen optie en lopen zal ook deze week niet echt lukken. En zo is het altijd iets:-( Eerst de achillespees nu dit,...Sporten is gezond zeggen ze dan,...:-)

Wordt dus zeker vervolgd!

En anders hopelijk tot in Regensburg:-)

Tot slot nog enkele sfeerbeeldjes,....

Zaterdag 18 juni :Triatlon Brugge 2011

Met gemengde gevoelens keek ik uit naar deze wedstrijd.  Ik beschouwde deze wedstrijd vooral als training en test om te kijken hoe de achillespees zou reageren. Ik was van plan deze wedstrijd dan ook zonder hartslagmeter en zonder horloge starten,…Ik zou wel zien!

Om 13u30 vertrokken we (Marleen, Koen, Katrien en ik) met de mobilhome  richting Brugge met als chauffeur mijn ventje. Ik was ontzettend blij dat hij meeging want zelf rijden met zo’n ‘huis’ is nog niet aan mij besteed,…

We kwamen ruim op tijd aan. Tijd genoeg dus om ons eerst op het gemak te gaan inschrijven alvorens alles klaar te zetten,.... Het viel op dat er bij de meeste onder ons weinig of geen stress te bespeuren viel. Er was wat gezonde spanning maar dat kon de sfeer niet bederven!

Eenmaal ingeschreven begonnen we alles klaar te leggen. Ondertussen verving mijn ventje mijn wielen want met hogere ‘velgen’ (of hoe noem je dat) rijden met zo’n weersvoorspellingen leek me niet zo’n goed idee;-) Wat zou ik toch doen zonder hem!! Een uurtje later vertrokken we  richting wisselzone en zwemstart. Met de zenuwen viel het nog steeds goed mee,…

Aan de zwemstart verliep alles heel vlotjes,…eerst de pro’s, de trio’s, dames 40+ en dan was het aan ons,…

Ik had me vooraan in het midden gelegd. Ik  probeerde heel snel uit de massa te komen door wat sneller te starten en het lukte! Ik bleef in positie en kon zelfs mooi in iemand zijn voeten blijven zwemmen,… wat een luxepositie! Ik haalde zelfs enkele van de vorige waves in. Ik probeerde de laatste 200m nog wat te versnellen. Ook dit lukte probleemloos. Ik kwam uiteindelijk als vierde dame van mijn wave uit water met een tijd van 15’29. Ongeveer 45’’ beter dan het jaar ervoor. Zou de geleende sailfish dan toch zo’n verschil maken;-)

Op de fiets had ik niet onmiddellijk een goed gevoel. De wind maakte van mijn fiets een speelbal. Door de hevige rukwinden moest ik sommige momenten mijn stuur goed vasthouden en eventjes de snelheid minderen om niet in 'den decor' te belanden,..:-). Eenmaal mijn ritme gevonden was ik vertrokken,…. Na enkele kilometers kwam ik Marleen tegen. Ik spoorde haar aan om mij te volgen. Jammer dat het geen stayerwedstrijd was, anders konden we afwisselend kop trekken;-) Doordat ze toch wel een ‘gat’ moest laten om geen gele kaart te krijgen kon ze jammergenoeg niet blijven volgen.

Op de terugweg hadden we een groot deel meewind. Het goede gevoel bleef aanhouden. Ik stak nog een tandje bij en reed met momenten tot 43km/u,..Zalig! De 45 km waren voorbij voordat ik het wist,.. ! Uiteindelijk deed ik er 1u17 over. Zo'n 10 min beter dan vorig jaar.  Heel ontspannen stapte ik van mijn fiets en begon ik aan (voor mij) het minst leuke gedeelte.

Door het kwetsurenleed van de voorbije maanden was het afwachten of de achillespees stand zou houden. De eerste meters gingen niet echt soepel. Ik nam voor  het zekere een gelletje. Al snel voelde ik het werken (jeetje, zou dat in het hoofd zitten) Ik liep de 10 km vrij ontspannen verder. Ik kon mijn snelheid aanhouden. Ik deed er uiteindelijk 46’en 42’’ over!

Super content kwam ik over de finishlijn! Ik begaf me snel naar het uitgebreid buffet in de tent en mengde mij in de massa.

Plots hoorde ik buiten mijn naam afroepen. Ik dacht dat het mijn ventje was die me liet omroepen (met warme kleren). Ik begaf me naar het podium en zag tot mijn grote bewondering dat ik op het podium werd gevraagd,.:-)

Heel verrassend eindigde ik eerste dame in mijn categorie buiten de profs gerekend. Nog wat onwennig en met de slappe lach stond ik te blinken op de bovenste plank! Ook de micro die onder mijn neus werd gestoken na de overwinning was even wennen. Jeetje, wat een onzin heb ik daar uitgekraamd:-)

En zo eindigde mijn dag met een zalig en euforisch gevoel!

 Doordat ik zonder uurwerk gelopen had, wist ik mijn eindtijd niet exact. Ik dacht dat ik rond de 2u30 zou geëindigd zijn. Maar toen ik uiteindelijk 2 dagen later de einduitslag zag was ik nog meer verbaasd!! Met een eindtijd van 2u23 deed ik 20' beter dan 2 jaar geleden en 13 min beter dan vorig jaar. Deze uitslag heb ik echter te danken aan enkele mensen. Vooral mijn ventje die me door dik en dun blijft steunen! Zonder hem stond ik bijlage zo ver nog niet en  was mijn fietstijd veel minder;-) Ook onze trainer Peter die me aan het klaarstomen is voor Regensburg, Marc van wie ik de wetsuit heb mogen lenen en Marleen (mijn trainingsmaatje) die me af en toe  (en op de juiste momenten) wat peptalk geeft;-)

Als laatste wil ik nog één dame en een heer feliciteren van onze club met hun puike prestatie. Bruce onze' PRO' van de club die een schitterend resultaat heeft neergezet en Katrien die voor het eerst haar kwarttriatlon probleemloos eindigde!! De rest heeft het ook super gedaan maar zou teveel zijn op op te noemen,...

Volgende uitdaging is de halve triatlon in Neerpelt! En meteen ook de laatste test voor Regensburg,....

Woensdag 1 juni vertrokken we om 20u richting de Franse Alpen. Na een slapeloze busrit kwamen we rond 8u aan in hotel Beyond. Na de briefing en kamerverdeling maakten we ons rustig klaar voor onze eerste kennismakingsrit.

Onze tocht begon met een 'leuke' afdaling,....:-)

De groep was vrij groot en heterogeen wat het niet altijd even eenvoudig maakte voor de begeleiders om de groep (vooral na een helling) bij elkaar te houden. De eerste col van onze fietsvierdaagse was de Col D'ornon.  Met een lengte van 11km, 1371m hoogtemeters, een gemiddeld stijgingspercentage van 5,8% en een max 8,5%, niet onmiddellijk één van de moelijkste te noemen maar zeker niet slecht als opwarmertje:-) Iedereen geraakte probleemloos boven, en dit met zo goed als een lege maag,.... Maar voor degene die dachten dat ze er vanaf waren begon het echte klimwerk pas aan de voet van ons hotel,...Doordat we nog allemaal lagen te slapen toen we aankwamen aan het hotel hadden we niet echt door dat ons hotel op de top van een skistation was gepositioneerd:-) Dit wilde zeggen dat we dagelijks een klimmetje van 7km mochten bijdoen als' dessertje',...Dit verklaarde dus de leuke afdaling in het begin van onze tocht,...:-) We reden in een klein groepje met een pittig tempo naar boven,..(1/4 check)!

Na een smakelijke maaltijd en nog een alcoholvrij slaapmutsje zocht ik mijn bedje op.

De volgende dag stond Alpe D'Huez op het programma. Deze reus is 13,2km lang, ligt op 1815m hoogtemeters, heeft  max 10,6% stijgingspercentage en een gemiddelde van 8,1%.

Ook dit jaar werden we in verschillende niveaugroepen verdeeld. Groep 4 en 3 vertrokken als eerste richting Alpe D'Huez. Wij (groep 2 en 1) reden als opwarming eerst nog een stukje van Col D'oron. Tien minuutjes na groep 3 vertrokken ook wij richting Alpe D'Huez,... Op die manier werd er vermeden dat er op de top te lang op elkaar zou moeten gewacht worden,...Een tijd kon ik niet vooropstellen omdat ik niet wist waar ik me aan kon verwachten maar ik zou ook hier proberen zo comfortabel mogelijk boven te komen. Het begin van de beklimming was vrij pittig wat helemaal anders was dan de Mont Ventoux. Ik probeerde mezelf wat te sparen want wist niet echt wat er me nog te wachten stond,.. Eenmaal de diesel in gang kwam ik in het juiste ritme. Met een tijd tussen 1u05 & 1u10 kwam ik super voldaan boven!

Eenmaal boven werd er ons een rijkelijk buffet aangeboden. Na een lekkere maaltijd en warme outfit kon de tocht naar beneden beginnen. Voor deze afdaling had ik het meeste schrik. Tim De Vilder had me in Spanje enkele nuttige tips gegeven om zo ontspannen mogelijk af te dalen. Ik begon eraan met een bang hartje,...Al bij al viel de afdaling heel goed mee. Mijn dag kon al niet meer stuk:-) Eenmaal terug in het dal kon ook nu terug de tocht naar het hotel beginnen,...(2/4 check)

S' Avonds stond er na het avondeten een Quiz op het programma. Ons groepje werd de 'D'Huez Chicks' gedoopt. We konden jammergenoeg onze derde plaats van vorig jaar niet verdedigen en eindigden op een gedeelde laatste plaats:-( Toch werd er wat afgelachen met het 'keukenwerk' van Bart en Katleen. (Insider) Ook deze keer maakten we het niet te laat. Het ironmangevoel zit er duidelijk al in,...:-)

Zaterdagmorgen maakten we ons klaar voor een iets langere tocht. De weersvoorspellingen zagen er niet goed uit waardoor de beklimming van de Galibier niet doorging. Er werd onweer verwacht op de Galibier waardoor er voor een alternatief werd gezocht. 

Tijdens de middag stopten we op de top van een iets minder bekende (maar prachtige) col :-) Uiteindelijk werd het een super zonnige dag! Jammer dat we daardoor onze plannen hebben laten varen om de Galibier te trotseren,...:-( Toch werd het een mooie rit van een grote 100km,...(met als toetje ons klein 'colletje' 3/4: check)

De laatste dag was normaal een rustdag maar Marleen en ik wilden graag nog onze fiets van stal halen. We beslisten om vroeg te vertrekken (om de Col de Croix de fer te trotseren) want de bus vertrok om 16u richting België. Het regende wel lichtjes maar dit kon ons niet tegenhouden,...Om 8u15 vetrokken we met ons viertjes (Marleen, Chris en Achilles) richting Croix de fer. Tijdens de afdaling van ons 'dessertje' was er reeds een achterstand doordat Marleen en ik niet echt goede dalers waren. Daardoor besloten Achilles en Chris reeds te vertrekken. Marleen en ik zouden hen (als iets snellere klimmers) wel inhalen. We reden echter verkeerd waardoor we een klimmetje van 8km extra bijdeden. Deze moesten we dan nog eens afdalen om terug op de juiste weg te komen richting Croix de fer. Ondertussen bleef het maar regenen,...De frustraties groeiden. Op ongeveer 10km van de top besloten Marleen en ik rechtsomkeer te maken. Doordat we verkeerd waren gereden kwamen we in tijdsnood voor het eten en de busrit. Jammer dat we ook deze col niet op ons palmares kunnen zetten maar hij loopt niet weg zeker,...:-) Voor de laatste en vierde keer klommen we 7km naar ons hotel,...(4/4 check)

Eenmaal terug in het hotel zat iedereen doorgezakt in de zetel. Op dat moment was ik blij (niet tegenstaande het weer en de teleurstelling) dat ik nog 50km had gefietst! Moe maar voldaan wierpen we ons op een laatste pasta die ons werd aangeboden. De terugrit verliep vlekkeloos mede dankzij het halve slaappilletje dat ik van den Dave had gekregen,...

Als ik even terugblik moet ik toch eerlijk toegeven dat ik de beklimming van de Mont Ventoux een mooiere beklimming vond dan die van Alpe D'Huez.Toch kijk ik terug op een mooie stage!! Een vooral een goede voorbereiding voor mijn ironman!!

Hierbij wil ik Bart en Davy nog bedanken voor de goede zorgen en begeleidingen! Het was alweer fantastisch georganiseerd. Op naar de volgende uitdaging,....

Zondag 15 mei,...Een dag waar ik met een bang hartje naar uitkeek!! Mijn eerste test voor Regensburg,... De 1/2 triatlon van Leuven! De moraal was ver te zoeken de afgelopen weken door de vele kwesturen dus ik kon wel een oppepper gebruiken!!

Het beloofde wel een leuk weekendje te worden! Mijn ventje had de dag voordien een wielerwedstrijd in Pelleberg. Daarom vertrokken we reeds zaterdag met de mobilhome richting Leuven. Hij reed een goeie wedstrijd en de persoon voor wie hij reed werd kampioen van Brabant! Het werd een leuk feestje voor de mannen! Voor mij stond echter iets anders op het programma! Ik besloot na een lekkere pasta en enkele watertjes de mobilhome op te zoeken en mijn gerief voor zondag reeds klaar te leggen. We parkeerden ons die avond zelf nog aan het Ladeuzeplein,...

Na een kort en slapeloos nachtje in de mobilhome was ik om 7u  klaarwakker. De hevige regen van de afgelopen nacht maakten mij niet bepaald happy:-) Gelukkig zag het er 's morgens al iets beter uit,...!! Na een smakelijk ontbijtje ging ik me rond 8u inschrijven. Wat een luxe om daar reeds de dag voordien te zijn,....No stress!! Rond 9u15 sprong ik op de pendelbus richting zwemstart!.

Aan de zwemstart maakte ik kennis met enkele leuke dames!! We keuvelden wat over het feit dat we allemaal voor de top 20 zouden gaan. Makkie toch als je weet dat er maar 24 vrouwen aan de start stonden? Maar dat laatste gingen we er zeker niet bijvertellen,...:-)

Met de zenuwen viel het reuze mee! Waarschijnlijk door het feit dat dit 'maar' een test was en mede omdat ik na maximum 13km lopen mijn wedstrijd zou moeten staken door de achillespeesontsteking die nog niet helemaal is genezen:-( Jammer, maar kiné én trainer hebben hier het laatste woord,....

En dan eindelijk de wedstrijd,...11u stipt klonk het startschot!!

De volle 2500m waren genieten,....Ik besloot een tempo aan te houden dat ik dacht 3800m te kunnen volhouden,....Nog nooit eerder in mijn 'triatloncarrière' zwom ik zo comfortabel! Ik zwom 90% van de tijd helemaal alleen. Ik voelde af en toe wel eens iemand aan mijn voeten tikken of tegen me aan botsen aan de boeien maar voor de rest was het zalig!!! Volgens de tijdsregistratie deed ik er 37'56" over. Andere tijden zullen jullie van mij niet te zien krijgen want ik verloor mijn chip waarschijnlijk tijdens de wissel!

Tijdens het fietsen besloot ik iets meer te geven met de wetenschap dat ik deze wedstrijd toch niet volledig uit zou doen,...Het fietsparcours was zwaar!! We kregen een beklimmingske voorgeschoteld waar we 3 keer over moesten. Gelukkig kwamen erna enkele kilometers langs het water met de wind in de rug,...Mijn tijd zal ik wel nooit weten maar ik kwam met een goed gevoel in de wisselzone! En dit was het belangrijkste! Als ik de tijden vergelijk van de dames voor en achter mij zal ik er waarschijnlijk ongeveer 2u30 over hebben gedaan,...

De wissel was een ramp! Ik geraakte niet in mijn loopschoenen en liep bijna verder met mijn helm op mijn hoofd:-) Eenmaal vetrokken voelden de beentjes onmiddellijk goed aan! Ik had gevreesd voor deze overgang maar al bij al ging het super!! We waren toch al zo ver,...Nu was het afwachten hoe mijnen 'achille' zou reageren! Het loopparours leek wel offroad! Ppff,..trap af, trap op, bergop, bergaf, kasseien,....Tijdens de eerste ronde voelde ik lichte pijn in de achillespees! Gelukkig trok die snel weg,...Ik besloot een tweede rondje te doen! Het goede gevoel hield stand! Na de tweede ronde voelde ik me nog steeds super! Mijn ventje echter verplichtte me te stoppen. Ik protesteerde eerst maar achteraf ben ik toch blij dat ik na 13km uit de wedstrijd ben gestapt.

Moest ik deze wedstrijd hebben uitgedaan (en stand gehouden hebben) was ik waarschijnlijk 7de vrouw geweest. En was ik onder de 5u geëindigd! Maar zoals ze zeggen,...als, als, als,..:-) We zullen het allicht nooit weten!!

Het voornaamste is dat de moraal helemaal terug is!! We zijn op de goede weg!

Bedankt voor de aanmoedigingen en vele berichtjes! Maar in het bijzondere wil ik vooral mijn ventje bedanken die me gedurende de hele wedstrijd heeft gesteund, gesupporterd en de stand van zaken bijhield!

Ook nog een dikke proficiat aan mijn clubgenoten, Bruce, Bert en Steven, de mede- Regensburgers! Deze eerst test hebben we toch al overleefd,....:-) Op naar de volgende uitdaging!!

Toedeloe!

Grinta 7 mei 2011

Dankzij mijn ventje die zich alweer een zaterdag opgeofferd heeft, kon ik voor het eerst de Grinta meerijden. Ik had al veel positiefs gehoord over deze tourtocht dus ik was heel blij dat ik kon meefietsen!! Patrick en Marleen (mijn triatloncompgnon) kwamen me halen rond 7U45. Na een turbulente rit kwamen we tegen 9u15 aan in Doornik.

Nadat we ons hadden ingeschreven konden we uiteindelijk rond 9u30 vetrekken voor de volle 151 km,....Ikzelf had nog nooit meer dan 120 km gedaan op zo'n tourtocht. Enkel in Spanje hebben we eens 166km gedaan maar dit was met verschillende stops, middagmaal en bevoorradingen bij,.... Voor mij was de Grinta een kleine test of ik zou stand houden gedurende dit heuvelachtige landschap:-) Vooral de achillespees, lies en de fiets moesten hun dienst bewijzen,....

Samen met enkele mannen en vrouwen van het munte Cycling team startten we vol goede moed aan onze tocht! De eerste 20 km moest ik er wat doorkomen,...Het was geen meter vlak en het tempo lag van in het begin vrij hoog. Ik had me liever wat gespaard maar om dan in de volle wind te moeten rijden was ook geen optie,...Dan maar mee (aan een iets hoger tempo) in het wiel,....Davy zal het wel geweten hebben,...maar vrij snel kwam ik er door!!  Katleen en Marleen bleven bewust even wat achter. We wachtten steeds op elkaar tijdens de bevoorradingen,...

Na de tweede bevoorrading (rond 70km) kreeg ik het wat moeilijk. Mijn maag kon de vele energiedrankjes en meli-koeken niet meer verdragen. Ik besloot niet teveel te eten maar wel mijn zakken te vullen om de man met de hamer zeker niet te moeten tegenkomen,....Door mijn maag even te laten rusten kwam ik er gelukkig terug door! Op 90km kreeg Marleen even haar klopje. Ook zij herstelde ongelooflijk snel en trok zelfs verschillende keren kop! Na de derde bevoorrading kwam ook Patrick de man met de hamer tegen,....

De laatste 30km waren zwaar! Met de wind op kop beukten we ons een weg naar de laatste beklimming,....Eenmaal deze overwonnen was het nog 4 km totaan de aankomst,;..Geen meter te vroeg!!

Al bij al viel alles behoorlijk mee! Maar om er onmiddellijk een marathon aan te koppelen zullen er nog veel trainingen moeten volgen,...:-)

Moe maar voldaan vertrokken we terug richting Gent! De volgende dag voelden de beentjes, de achillespees en de lies bewonderswaardig goed aan! Hopelijk kunnen we vanaf nu drie maanden kwetsuurvrij verder trainen!!!

Toedeloe!

Om 11u vertrokken Koen, Katrien en ik richting vlieghaven. Met 17 Mr T'ers waren we goed vertegenwoordigd op de luchthaven van Charleroi!! De sfeer zat er meteen goed in!

De vlucht verliep vrij vlotjes,...

Eenmaal aangekomen in Girona scheen het zonnetje (nog)! Na een klein uurtje op de bus kwamen we aan in Hotel Goya waar we onmiddellijk onze kamers konden opzoeken en inchecken. De 'Benidorm Bastards' sfeer was onmiddellijk te voelen:-) De oudjes liepen ons onder en voor de voeten,...

Om 19u stond iedereen klaar voor de eerste briefing. We maakten kennis met Tim De Vilder (onze coach voor deze week), met Marc, begeleider groep rood, met Hans, de begeleider van groep groen en de rest van de crew die vooral voor de bevoorrading zou zorgen. De weersvoorspellingen beloofden niet veel goeds voor het begin van de week maar dit kon de pret (nog) niet bederven,...:-)

De volgende dag maakten we ons eerste kennismakingstochtje. De groep werd onderverdeeld in een zwarte (gevorderden) en rode (half gevorderden) groep. De volgende dagen zouden wel uitwijzen of er nog een groene  groep zou gemaakt worden....De eerste tocht verliep zonder veel incidenten. Toch werd er de dag nadien beslist dat er ook een groene groep zou starten om verdere ergernissen van sommige deelnemers te vermijden,...het verschil in niveau was te groot.

Na de fietstraining volgde nog een eerste pittige zwemtraining. Het zwembad in Rosas behoort vanaf nu tot één van mijn favorieten. Een heerlijk bad!! Tim filmde even onze techniek. Zo kregen we later op de stage te horen waar we nog aan konden werken. 

De volgende dagen werden de fietstrainingen af en toe aangepast aan de barre weersomstandigheden. De hevige regen en wind maakten het veel te gevaarlijk om de voorziene fietstochten en afdalingen uit te voeren. Daardoor deden we de eerste dagen vrij vlakke ritten,...Op sommige plaatsen waren vele rivieren uit hun oevers getreden waardoor het vaak onmogelijk werd om erdoor te rijden. Zo werden de meeste fietstrainigen langer dan voorzien... Er ontstonden vaak hilarische toestanden wanneer we met onze fiets door een ondergelopen straat of tunnel moesten rijden. Enkele Mr T'ers durfden niet door het kolkende water rijden of wilden hun fiets niet (nog) natter maken:-) Het was vaak lachen, gieren, brullen,...niettegenstaande het slechte weer!

Zeker en vast een pluim voor de organistatie (Flowtrack) die steeds met een aangepast programma klaarstond door deze toch wel ongewone weersomstandigheden.

Na enkele dagen regen, wind en storm hadden we het wel gehad. Trainen, kleren wassen, eten, slapen,...We hadden genoeg water gezien,....Op de rustdag besloot de zon er eindelijk eens door te komen. Daardoor werd er beslist om ook deze dag onze 'stalen ros' van stal te halen. De vermoeidheid begon bij sommige wel zichtbaar en voelbaar te worden, toch besloot iedereen mee te fietsen. Op één van deze tochten beet ik één van mijn voortanden stuk bij het openen van mijn bidon. Zo heb ik de rest van de tochten (met) een tandje minder gereden,...:-)

Ongeveer halverwege elke tocht stond de crew met onze lunch. Heerlijke pasta's, salades, broodjes met beleg en lekkere dessertjes werden ons voorgeschoteld. Meer dan welkom na een lange tocht met af en toe een pittige helling:-) De trainigen werden steeds langer en de bergen steeds hoger en steiler! Er werd ook elke dag een loop -of zwemtraining aangekoppeld. Veel rusten zat er dus niet in,...Maar het bleef genieten!! Zeker omdat de laatste dagen de zon volop van de partij was!!

De laatste dag was de grootste uitdaging,....de Rocacorba overwinnen. Een col van 13 km met 970 hoogtemeters. Ik twijfelde of ik deze berg wel zou doen. We hadden er reeds een zware trainingsweek opzitten en met de zwarte groep meerijden zag ik eerlijk gezegd niet echt zitten,.... Uiteindelijk beslisten we toch met 4 personen van de rode groep om deze uitdaging aan te gaan. Jonas (eeuhh,...Thomas), Jeroen, Evy en ik vetrokken samen met de zwarte groep richting Rocacorba.

De eerste kilometers van de Rocacorba waren vrij 'vlak'. Na een kilometer of 3 begon het stilletjes aan lastiger en lastiger te worden. We stegen tot 12%,...Ik had net een tandje te weinig (insider) om soepel rond te draaien:-) Een triple of compact was op dat moment welkom geweest,...Tim bleef de volledige tocht aan mijn zijde. Hij sprak me op de juiste momenten moed in, maakte op het juiste moment een grapje en praatte me zo naar de top,...Eenmaal boven stond de zwarte groep me al op te wachten. Nog een laatste groepsfoto en de afdaling kon beginnen,...Daarvoor had ik het meeste schrik,...Maar ook hier bleef Tim de hele tijd bij me. Ik bleef zo goed als ik kon in zijn lijn en probeerde zijn tips op te volgen!! Daardoor daalde ik voor eerst met mijn handen onderaan het stuur af,...!! Dit was alvast een mooie voorbereiding voor de beklimming van Alpe D'Huez in juni! Eenmaal beneden zetten we onze tocht verder richting bevoorrading. Dit was voor mij het zwaarste moment want de zwarte groep had duidelijk een veel hoger tempo dan onze vertrouwde rode groep,.... Ik probeerde goed in het wiel te blijven van Tim, ... 25km na de Rocacorba kwamen we aan bij de bevoorrading. Geen minuut te vroeg!! Er werd ons alweer een verzorgde lunch voorgeschoteld!!  Na de lunch moesten we nog 45km richting hotel. De tocht was zwaar! De vermoeide benen en de zijwind maakte het ons heel lastig. Er werd nog weinig gesproken. De gesprekken beperkten zich tot geklaag en frustraties. Na een lange vermoeide dag van ongeveer 160 km kwamen we moe maar meer dan voldaan aan in ons hotel.

Enkele deelnemers van de zwarte groep waagden zich nog aan een loopje van 30 minuten. Mijn pijp was uit. Ik besloot verstandig te zijn en ook geen bezoekje meer te brengen aan 'De Buurman'. Ik zocht rond 22u mijn bedje op.

De volgde ochtend voelden de beentjes bewonderswaardig vrij fris aan. De 'recup gold' had duidelijk zijn dienst bewezen,...:-) Tegen 15u kwam de bus ons ophalen. De busrit, vlucht en autorit waren vermoeiend. Toch kan ik terugblikken op een super geslaagde stage,...

Met vooral dank aan Flowtrack voor de fantastische organisatie! Jullie waren een schitterend team!

Deze stage eindigde jammergenoeg wel in mineur,...

Na 13 jaar heb ik de dag nadien afscheid moeten nemen van mijn trouwe viervoeter:-(

+

RIP LOUIS

24/11/1998

21/03/2011

Zaterdag 19 februari ging de Leopoldsloop in Watervliet door, 27km langs het water. Ik had gevraagd aan de trainer of ik deze wedstrijd al mocht meedoen,...Hij twijfelde (door de kwetsuren) maar gaf me toch groen licht. Ik mocht hem lopen maar als training,...!!

Samen met Marleen en Steven vertrokken we om 13u richting watervliet. Rond half twee kwamen we aan,...we schreven ons rustig in. Het leek wel of we nog alle tijd hadden. Het was redelijk koud dus besloot ik net op het einde nog om mijn steunkousen aan te doen. Daardoor kwamen we een kleine minuut te laat aan de start. Dit zou achtervolgen worden:-)

We vetrokken heel rustig als laatste aan de lange tocht. We haalden geleidelijk aan enkele lopers in. Zeker geen slecht gevoel voor de moraal,.... Na 13,5 km kwam het keerpunt. Ik voelde me nog heel fit! Het was wel tegenwind en het begon te regen maar dit nam het goede gevoel niet weg,... Ik besloot iets te versnellen. Marleen haar hartslag was te hoog daarom besloot ze niet mee te gaan. Ik liep van groepje naar groepje om zoveel mogelijk uit de wind te blijven. Zo kwam ik na 2u25 comfortabel over de meet.

De lekkere soep na de wedstrijd was de kers op de taart!! 

De dag(en) nadien voelde ik weinig of geen stijfheid in de benen, geen pijn in de schouder of achillespees. Een geslaagde eerste test zou ik zeggen!! Op naar de volgende uitdaging,....

Toedeloe

Ise 

Na weken sukkelen met de gezondheid en kwetsuren heb ik het gevoel eindelijk vertrokken te zijn!! Ik zwem, loop en fiets gemiddeld 2X/week en voel dat de conditie er goed op vooruit gaat. Met de schouder ben ik nog steeds in behandeling bij de kiné maar voel dat ik progressie maak! De achillespees protesteert nog steeds bij de minste versnelling maar een gewone duurloop is dan weer geen probleem. Ik loop sinds kort toch al een 15 km:-) We zijn  er natuurlijk nog lang niet!! Zeker niet als ik mijn trainingsprogramma vergelijk met andere Regensburgers,...:-)

Na de vergadering van Mr T begint de agenda behoorlijk vol te geraken! Loopwedstrijden, tourtochten, weekends, clubkampioenschâp en stages worden stilletjes aan vastgelegd.

Enkele wedstrijden en afspraken die waarschijnlijk op het programma zullen staan:

6 februari Hivernales 20 km (als training!)

9 februari Clinic met Mieke Suys

19 februari: De bibbertriathlon of de leopoldsloop in Watervliet (afhankelijk van kwetsuur en weer)

20 februari: Pistetraining met de club

27 februari: Omloop het Nieuwsblad

Van 13 tot 20 maart: Stage in Spanje met Mr T

26 maart: Ekiden of omloop Passage (afhankelijk van weer)

Van 1 tot en met 3 april: Clubweekend Mr T

17 april: 10 mijl Antwerpen

30 april: Onze eigen Ronde Van Vlaanderen met de club

15 mei: Stadsloop Gent

29 mei: 20 km van Brussel

Van 1 tot en met 5 juni: Weekend Alpe D'Huez met Fitality

18 juni: Triathlon Brugge of midzomernachtsrun in Gent (afhankelijk van ingschreven geraken:-)

26 juni: Triathlon Neerpelt (1/2)

2 juli: Clubkampioenschap Vlissingen (Zeeland)

7 augustus: D-DAY!!

Er zullen waarschijnlijk nog een paar kwartjes aan toegevoegd worden maar dat zien we dan wel weer,....ik ga nu al tijd tekort hebben vrees ik!!

Toedeloe

En train ze!

De afgelopen weken zijn niet bepaald de leukste weken uit mijn 'triathloncarrière',... De aanhoudende kwetsuren blijven me parten spelen. De schouder(s) blijven stijf en pijn doen door de val. Ook de achillespees blijft nog steeds voelbaar vanaf dat er enkele km's of versnellingen op het programma staan. Zwemmen en lopen doen we dus nog héél rustig aan,...En van fietsen komt er nu ook niet bepaald veel van in huis met zo'n weer!!?? Dan heeft een mens eens keuze uit drie sporten,...:-) Mijn voornemens om er vanaf 1 december volledig voor te gaan zijn dus in duigen gevallen. Hopelijk kan ik 1 januari 2011 defintief van start gaan met de voorbereiding van mijn Ironman,...

Wordt zeker vervolgd,...:-)

Ik wens iedereen alvast prettige feesten!!

Tot volgend jaar!!

Geen weg meer terug,....

Sinds vorige week sta ik officieel op de deelnemerslijst van de IM van Regensburg op 7 augustus!! De inschrijving liep niet vlotjes waardoor de twijfels toenamen. Was dit een slecht voorteken,....? Volgens de site waren er toen nog maar een 25-tal plaatsen van de 2000 vrij,.....Het moest dus die dag lukken of ik zou alles afblazen!!!! Na een tiental pogingen is het dan uiteindelijk toch gelukt met de Visa van een collega triatleet!!!

Ook de 4-daagse met Fitality naar Alpe D'Huez is een feit! En normaal gaan we in Maart met Mr T ook nog eens naar Spanje. Alleszins een goeie voorbereiding en super mooie vooruitzichten. Hopelijk lopen we daardoor over een een 8-tal maanden dolgelukkig over de finishlijn van mijn allereerste IM!

Vandaag mijn trainingsprogramma ontvangen van de trainer,...We beginnen vanaf morgen heel rustig met 2 looptrainingen, 2 fietstrainingen en 1 à 2 zwemtraining/week. De achillespezen en schouder zijn nog niet optimaal dus een rustige opbouw is zeker nodig! De winter is echter nog lang,... De bedoeling is de trainingen geleidelijk aan op te bouwen zodat de kans op kwetsuren zo minim mogelijk blijven. Hopelijk strooien deze kwetsuren geen roet in het eten!!

Vandaag een looptest gedaan. De resultaten waren niet zo bevredigend tov vorig jaar maar door de kwetsuren was het onmogelijk de conditie op pijl te houden. Het kan dus alleen maar verbeteren,...:-)

Toedeloe!

Ise

Enkele weken geleden had ik me er reeds bij neergelegd dat een volledige triathlon niet voor dit jaar zou zijn. De vele werkuren in Païs & Origino waren de boosdoener. Ik kon onmogelijk aan mijn ventje vragen om de vele trainingsuren voor mij op de vangen in Païs. De enige oplossing was personeel aanvaarden,...Sinds vorige week hebben we iemand gevonden die (vanaf 1 december) dagelijks enkele uurtjes komt opvangen zodat ik probleemloos kan trainen!! Door deze oplossing heb ik de mogelijkheid iets langere trainingen in te lassen zonder steeds op mijn horloge te moeten kijken om op tijd terug te zijn in païs! Vanaf 1 december ga ik er dus volledig voor!! IM Regensburg here I come!!

We zijn ondertusen met 7 Mr T'ers die voor deze uitdaging gaan! Vijf mannen en 2 vrouwen (Marleen Verscheure & ik),....:-) De bedoeling is minstens drie clubtrainingen per week in te lassen. Ook zullen er enkele trainingen met Marleen op het programma staan als onze agenda dit toelaat tenminste,...! De komende 9 maanden zullen we elkaar dus genoeg zien,...:-) De rest van de trainingen zullen waarschijnlijk grotendeels alleen afgewerkt worden. Mijn trainingsschema zal opgesteld worden door Peter de clubcoach van Mr T. 

Welke wedstrijden ik ga doen ter voorbereiding, zal een beetje afhankelijk zijn van Peter. Ik hoop dat alleszins volgende voorbereidende wedstrijden op het programma staan,....enkele loopwedstrijden (10 mijl Antwerpen, 10 km Knokke, 10 km Gent, dwars door Brugge...), De Ronde Van Vlaanderen, zwemloop Wachtebeke, 1/4 St-laureins, 1/4 Brugge, 1/4 Eeklo, een 1/2 triathlon Neerpelt of een andere, 1/8 Vilvoorde,...

De bedoeling is om ook onze vakantie aan deze uitdaging te koppelen. Mijn ventje zou met de mobilhome achterkomen om daarna rustig verder te trekken richting,....

Ik hoop dat mijn lichaam deze zware inspanning aankan want de achillespees en schouder zijn nog steeds voelbaar hoewel de trainingen nog steeds op een laag pitje staan. Ik ga het dus deze maand nog vrij rustig houden om mijn lichaam nog even de nodige rust te gunnen om er daarna de volle 8 maanden voor te gaan:-)

Ik zal zoveel mogelijk mijn blog up to date houden zodat jullie mijn avontuur van het begin tot het einde kunnen volgen!! Ik ben alvast benieuwd!!

En voor degene die zin hebben om te komen supporteren naar Duitsland,...Hou 7 augustus alvast vrij:-)

Toedeloe!!

Enkele weken geleden (na drie weken rust) heb ik de draad terug opgenomen door enkele proeftrainingen mee te volgen bij Mr T (Triatlonclub Gent). Deze trainingen bestaan uit de zwemtraining op dinsdag (en/of maandag), de looptraining op donderdag en de fietstraining op zondag. Ik ben nu ongeveer een maand aangesloten bij deze club en ik moet zeggen het valt reuze mee!! Het clubetentje, de zwemanalyse, de leuke trainingen,... één voor één super interessante momenten!! Vooral door de zwemanalyse weet ik weer waaraan te werken in het zwembad. Ook de looptrainingen zijn niet te onderschatten. De 20' techniektraining die eraan voorafgaan zorgen voor de nodige stijfheid de dag(en) nadien:-) En last but not least de fietstrainingen zijn ook steeds dik in orde! De club houdt zelfs een 'MTTG-fietstrainingregelmatigheidscriterium' bij. Degene die het meest naar de fietstraining komt krijgt een verrassing:-) Als dat geen stimulans is!! De twijfels om me aan te sluiten bij deze club waren dus geheel overbodig,....Dus voor degene die zelf nog twijfelen Mr T is THE place to be!!!

Mijn ambitie voor 2011 is nog steeds één groot vraagteken!? De club doet met 7 Mr T'ers mee aan de IM in Regensburg. De goesting om me aan te sluiten bij deze 7 is er zeker, maar alles is afhankelijk van Païs. Als ik genoeg tijd vind (en eventueel personeel) om mijn trainingsuren op te drijven zal niets me weerhouden om deze uitdaging aan te gaan,....Ik hoop defintief te kunnen beslissen op 15 novemeber,...

Wordt dus zeker nog vervolgd!!

Tot voor kort worstelde ik met enkele vragen....

Loop ik de marathon van Gent? Blijf ik bij SMO of ga ik naar een andere triatlonclub? Wordt het een volledige triathlon in 2011 of ga ik voor 2 halve. Ga ik mee met Fitality naar Alpe D'Huez? En welke wedstrijden, stages en weekends kan ik meedoen die te combineren vallen met Païs,....

Op bijna al deze vragen heb ik een antwoord gevonden. Daardoor heb ik moelijke beslissingen moeten nemen en verschillende knopen moeten doorhakken,...!

De marathon van Gent is ondertussen al voorbij en is negetief uitgedraaid. Mijn kwetsuur aan mijn rechterbeen/heup blijft me parten spelen waardoor het lopen nog steeds op een laag pitje staat. Fietsen is momenteel de enige constante in mijn trainingen. Morgen zal een bezoekje aan de osteopaat hopelijk meer duidelijkheid brengen,....

Welke club wordt het? Zoals ik reeds vermeld heb waren de trainingsuren en afstand van de SMO- trainingen niet meer te combineren met Païs. Daarom heb ik besloten om naar een andere club over te stappen. Na enkele proeftrainingen bij Mr T heb ik besloten me aan te sluiten bij deze club.  De traingingsuren bij Mr T en de afstand zijn voor mij perfect. De eerste trainingen vielen alvast reuze mee! Toch wil ik het SMO-bestuur & leden nog  bedanken voor de toffe sfeer, professionele aanpak en super goeie begeleidingen!!

Een volledige triathlon in 2011 zal er nog niet inzitten. Na overleg met mijn ventje valt ook dit nog niet te combineren met de vele werkuren in Païs. Volgend jaar zal er waarschijnlijk de mogelijkheid zijn om in Païs met personeel te werken waardoor ik meer trainigsmogelijkheden zal krijgen. De IM van Regensburg zit er dus voor 2011 niet in,.. Maar 2 halve maakt ook één hé,...:-) Vandaar de beslissing om 2 tot 3 halve triathlons op het programma te zetten. De 1/2 van Lissabon, 1/2 Antwerpen (Marc herremans classic) en de 1/2 in Gerardmer spreken me wel aan,....

Over de vraag of ik al dan niet mee zou gaan met Fitality naar Alpe D'Huez, heb ik niet zolang moeten nadenken. Vorig jaar trokken we met een toffe bende naar de Mont Ventoux. Iedereen heeft deze berg met glans overwonnen!! Ik twijfel er niet aan dat het ook dit jaar een zeer leuke trip zal worden!!

In 2010 heb ik voor mezelf enkele doelen vooropgesteld. Een goeie 90% van deze vooropgestelde doelen heb ik kunnen waarmaken. Ook dit jaar heb ik voor mezelf enkele wedstrijden uitgekozen,....De exacte data voor alle deze wedstrijden heb ik nog niet waardoor er waarschijnlijk enkele wedstrijden zullen overlappen, deze zullen er dan wel uitvallen,..... Een defintieve update van deze data volgt later!!

 Loopwedstrijden:

Aalter-Deinze

Geen marathon, en zelfs geen halve om mijn triatlonseizoen in schoonheid te eindigen,...:-(

Enkele weken geleden toen mijn duurlooopje van 32 km op het programma stond zag ik de bui al hangen,...de achillespees hield stand maar ik moest na 29km de strijd staken wegens uitdroging:-) Ik had te weinig gedronken tijdens de training en het tempo iets te hoog gelegd. Niet bepaald goed voor de moraal. Uiteindelijk trok ik me op aan mijn volgende trainingen die wel goed gingen. Ik liep nog twee maal probleemloos 20km ,... Toch bleven de twijfels bestaan of mijn lichaam wel stand ging houden!!

Eén van de laatste duurlopen begon mijn rechterheup en bovenbeen echter wat tegen te trekken,... Ik liet het nog niet aan mjn hart komen! Het zou wel over gaan!! Dinsdag 21 september (5 dagen voor de marathon) besloot ik toch een bezoekje te brengen aan de osteopaat. Zij zou het er wel uit krijgen dacht ik. Maar niets was minder waar! Ze raadde me aan om verder geen zware inspanningen te leveren de komende dagen. Wat de oorzaak juist is kon ze niet zeggen maar verdere onderzoeken zullen uitwijzen wat er scheelt,...

Ik troost me met het feit dat het triatlonseizoen voorbij is en dat ik nu kan genieten van de verdiende rust! Ik heb besloten het in september heel rustig aan te doen en enkel een paar fiets -en zwemtrainingen op het programma zetten. Lopen ga ik in september even laten voor wat het is!!

Gisteren en eergisteren dan maar gaan fietsen. Ik was van plan een rustig toertje van 50km in te lassen maar toen ik de bende van 'De Schelde' tegenkwam kon ik het niet laten van mee te rijden. Aan een tempo van 33 à 34km/u reden we een goeie 25km richting Grammene (of zoiets) . In het terugkeren was het traag genoeg geweest in de ogen van die mannen en maakten ze er een wedstrijdje van. Met een tempo van bij de 40km/u en een maximum van 49km/u reden ze me er 5km voor de aankomst af,.. Ik weet nu wat me te doen staat! Minstens 2x/week gaan trainen met die mannen om mijn snelheid wat op te krikken! Ze zullen me er niet meer af krijgen:-)

Straks ga ik met mijn ventje een toertje gaan fietsen. Hem kennende zal dit waarschijnlijk ook niet bepaald rustig zijn:-)

Morgen (26 september) sta ik paraat om mijn vele facebookvriendjes en enkele klantjes naar de finsh te roepen tijdens de marathon van Gent! Ik wens hierbij iedereen super veel succes met hun halve of volledige marathon!!!!! Vooral Sylvie (één van mijn klanten) die enkele jaren geleden begon met het start to runprogramma (volledig tegen de zin) en nu haar eerste halve marathon zal lopen! Go fot it meid!! Yes, you can!!

Tot de volgende!!

Toedeloe!!

Wat gaat de tijd toch snel,...Woensdag 1 september! Voor vele ouders & kinderen een spannende dag! Voor mij was dit niet anders! Ik wou deze laatste wedstrijd van het seizoen in schoonheid afsluiten!

Om 9u15 aangekomen op het wedstrijdsecretariaat in Knokke-Heist! Tijd zat om rustig in te schrijven en nog een klapke te doen met de plaatselijke entertainer (Marino), Eenmaal ingeschreven reed ik samen met Frank (clubmakker SMO) met de auto richting Casino. Een betere parkeerplaats kon ik niet vinden,....vlak aan de wisselzone. Nadat we onze schoenen in de wisselzone hadden geplaatst gingen we nog een koffietjes drinken op de dijk want er was nog niet veel beweging:-)

Rond 11u kwam ik Annelore en Elke tegen en we besloten samen, met nog enkele andere atleten reeds naar Sluis te rijden (en niet te wachten tot 12u op de politie-escorte). Ruim op tijd kwamen we aan. In de wisselzone stonden Elke en ik met ons nummer 6 en 8 tussen de top 10 van de dames. Mijn Fuji fiets stak alleszins niet af tussen de andere super mooie tijdritfietsen,...ikzelf voelde me wel wat onwennig tussen al die slanke profatleten! Hoewel,...dankzij deze top 10 plaats mocht ik mee starten in de eerste box, samen met Sofie Goos & co,...Dit zou me alleszins een mooiere zwemtijd dan vorig jaar opleveren:-)

Eenmaal startschot schoot ik vooruit! Het grote geweld was snel weg en de andere voele ik niet onmiddellijk naderen,....Door mijn (ere)plaats in de eerste box en doordat ik weinig gehinderd werd, kwam ik samen met Elke De Vreese na  18'22'' uit het water. Merci Elke om in je voeten te 'mogen' zwemmen,...:-)

Eenmaal op de fiets moest ik toch wat op adem komen! Er was weinig of geen wind vertelden ze ons net voor de wedstrijd,...jawadde! Dit was wel even anders in de polders,... Het was op sommige plaatsen beuken tegen de Knokse 'mistral':)  Ik probeerde zoveel mogelijk Elke in mijn zicht te houden maar plots zag ik haar niet meer,..ze was te sterk!! De moraal zakte me even in de schoenen toen ik rechtdoor reed ipv links af te slaan waardoor ik  rechtsomkeer moest maken,....Na enkele minuten kwam Elke me plots voorbij gereden??? EEuuhh,....Ze was blijkbaar op dezelfde plaats verkeerd gereden,...Maar ze reed alweer met een gemak van me weg,...Zal ons toch enkele minuten gekost hebben!!  Na een lastige 45km kon ik mijn fiets na 1u21' 52'' aan de haak hangen!!

De eerste loopmeters gingen zeer moeizaam! Ik kwam er na 5km beetje bij beetje door. Zeker de stroken met meewind waren meer dan welkom:-) Mijn looptijd op 10 km was 46' 52'',...een grote 2 minuten beter dan vorig jaar hoewel ik dit anders had ondervonden,strange...!

Met een eindtijd van 2u30'02'' en 15 minuten beter dan vorig jaar blik ik terug op een super leuke wedstrijd!!

Bedankt Tinne, Bart en co om te supporteren & foto's te trekken! Blijft super om je naam te horen roepen langs de kant!!

Enkele bedenkingen voor volgend jaar,...

Voor het zwemmen ga ik nog eens enkele privélessen moeten nemen om mijn tijd nog iets scherper te kunnen stellen!!

Om nog sneller te kunnen fietsen ga ik mijn ventje eens moeten raadplegen,...:-) Zal alleszins meer krachttraining worden,...

Lopen moet beter!! Dringend meer intervaltraining inlassen want deze trainingen laat ik er snel vantussen vallen,..:-)

Tot 26 september op de marathon,...als alles goed verloopt en het lichaam mee wil!!

Toedeloe!

Sinds vrijdag terug van een weekje onstpanning in Frankrijk waar ik (samen met mijn ventje) elke dag heb kunnen trainen niettegenstaande het mindere weer. De batterijen zijn alleszins opgeladen!! We kunnen er terug tegenaan voor een jaartje,...

Zondag 22 augustus stond Mr T op het programma. Een 1/8 triatlon, ....niet echt mijn ding mede doordat dit een redelijk snelle wedstrijd is,...! Toch keek ik er ontzettend naar uit!!

Om 9u15 begaf ik me al met mijn fiets naar de inschrijving waar ik had afgesproken met Ilse om haar wedstrdijpakje van SMO te overhandigen. Ik zou voor deze ene keer 'Païs' en de hoofdsponsos van Mr T 'Fietsen Dirk' vertegenwoordigen. De volgende wedstrijden zijn zeker terug voor SMO!!

Tijd zat om ons materiaal rustig op zijn plaats te zetten en ons naar de start te begeven. De andere SMO'ers stonden al startklaar in het water toen Ilse en ik tegen 11u15 aankwamen. Ik baande me een weg om op de 2de rij te kunnen starten,.... Het deelnemersveld was véél sterker en talrijker dan vorig jaar. Ik was eens benieuwd,.... Het startschot klonk,.... Een massa woelende vrouwen baanden zich een weg door het water. Het was alweer een gevecht van je welste om aan de eerste boei te komen,.... Verdorie, die vrouwen zijn nog slechter dan al die mannen samen!! Halverwege zag ik Sophie (clubgenote). We zwommen (lees botsten) de overige 300m naast elkaar verder. Ik kreeg af en toe wel eens klop van haar maar van een clubgenote kan ik dat nog verdragen,...:-) Was super om samen met haar uit het water te komen! Terwijl ze me voorbij liep richting fiets verontschuldigde ze zich voor de 'harde' kloppen die ik heb moeten incasseren,...:-),...Geen probleem Sophie,....het is en blijft een wedstrijd hé!! Doe alleszins zo verder!! Je harde werk van de voorbije maanden werpen hun vruchten af!!

Deze keer deed ik een snellere wissel zodat ik  kon aanpikken aan het wiel van Annelore. We reden 10 km samen in elkaars wiel,....het was fun!! We probeerden naar het groepje voor ons te fietsen,....Maar plots sloeg het noodlot toe,.... Mijn kilometerteller schoof naar beneden en belandde in mijn spaken. Na veel twijfelen had ik ' morgens besloten mijn tijdritfiets te nemen ,...achteraf gezien duidelijk geen goede beslissing,...:-) Om ongelukken te vermijden besloot ik wijselijk om uit de wedstrijd te stappen en me verder te sparen voor de trio's,...Héél jammer want samen met Annelore zouden we er een leuke wedstrijd van gemaakt hebben! Vorig jaar eindigde ze 1 plaats achter mij,...moest dit van de jaar terug het geval geweest zijn zou ik  toch een goeie 4 min beter hebben gedaan dan vorig jaar:-( Ik was een beetje ontgoocheld maar niet getreurd,...de dag was nog lang niet om!! Er waren nog de trio's,....

Om 16u briefte ik de 2 teams over hoe we het zouden aanpakken. Ons doelstelling was met de eerste ploeg onze eerste plaats van vorig jaar te verdedigen of toch zeker een podiumplaats :-) Met de tweede ploeg was top 20 zeker haalbaar! Het zou vast en zeker spannend worden want het team van vorig jaar dat tweede was geworden had een NOG betere zwemmer en loper ingeschakeld,...Het werd een thriller!!

Met meer dan 3 minuten achterstand kwamen we (met beide teams) als 19de uit het water. Patrick en Didier stonden Marc vol ongeduld op te wachten! Ze zetten onmiddellijk de achtervolging in. Het zou zeker geen makkie worden om 3 minuten in te halen op 20 km,... Stefaan en ikzelf stonden vol zenuwen onze fietsers op te wachten,...Met nog een achterstand van 1 minuut zette Stefaan en ik de achtervolging in,....  Stefaan hield vrij goed stand maar kon toch geen volle minuut meer goedmaken. Zo eindigden we op een verdiende derde plaats met team 1!! Met de vierde snelste looptijd en DE snelste fietstijd dankzij Didier en mijn ventje:-) Ikzelf besloot er onmiddellijk in te vliegen maar wist al zeker dat ik snel zou bijgehaald worden door andere lopers. We eindigden uiteindlijk op een vijftiende plaats met ons tweede team. Super content want ons doelstelling was bereikt!! Podiumplaats, top 20 en super mooie reclame voor Païs en Fietsen Dirk!!

Ook mijn clubgenoten van SMO hebben het één voor één SUPER gedaan. We gingen met zowel goud, zilver als brons naar huis! Ook proficiat aan Katrien en Koen die hun eerste triatlon afwerkten! Op naar de 1/4! Ik vrees dat jullie de triatlonmicrobe snel zullen te pakken hebben:-) En last but not least, bedankt Bert voor de super leuke foto's!! Ik krijg ze jammer genoeg niet op mijn blog,...:-(

We sloten de avond af met een gezellig etentje in de Abdij in Drongen en met het prachtig vuurwerk in Latem! Een mooie afsluiter van ons verlof,....

Toedeloe!

Tot in Knokke!

Begin augustus,...Voor sommige triatleten reeds het einde van het seizoen 2010. Voor mij staan er nog 3 uitdagingen op het programma.  Op 22 augustus een 1/8 wedstrijd in Gent, op 1 september de 1/4 triatlon in Knokke en dan nog als afsluiter de marathon van Gent (als het lichaam het toelaat),.....

Al even een terugblik op 2010,....Ik kan nu al zeggen dat het een succesvol jaar was! Leuke wedstrijden en telkens betere resultaten!! Als ik mijn doelstellingen bekijk (zie blog) heb ik er toch 90% van kunnen afwerken. De reden van niet deelname van sommige wedstrijden was  niet ingeschreven geraken wegens volzet, tijdsgebrek of wedstrijden te kort op elkaar. Van kwetsuren was ik tot dan gespaard gebleven,...Ik sukkel nu wel even met een gevoelige kuit maar mits de nodig rust en juiste behandelingen hoop ik dat dit geen roet in het eten zal gooien. Mijn wedstrijdmodus is ondertussen volledig uitgeschakeld om mijn lichaam de nodige rust te gunnen:-) De weinige  trainingen bestaan meestal uit rustige zwemtrainingen en leuke fietstochtjes om mijn kuit zo veel mogelijk te sparen!!

Donderdag vertrekken mijn ventje en ik nog eens een weekje naar het (hopelijk) mooie weer! Daar wil ik nog eens een weekje deftig kunnen trainen en de looptrainingen opdrijven om 2010 in schoonheid af te kunnen sluiten met een marathon onder de 4u,...!!

Daarna is het afwachten wat het volgende seizoen zal brengen,.... Triatlon zal ik beslist nog een jaartje doen! Maar toch wel met enkele vragen,....Ga ik in 2011 voor een volledige triatlon of wacht ik nog een jaartje? En welke IRONMAN zou ik dan doen, rekening houdend met periode en tijd. Wordt het Florida, Nice of Zurich? Ook de halve van Lissabon spreekt me enorm aan,...zeker omdat ik deze trip dan kan combineren met een bezoekje aan mijn vader in Portugal....De andere vraag die ik me stel is,....bij welke club zou ik me aansluiten? Blijf ik bij SMO of overweeg ik een overstap naar een andere club?  SMO is en blijft een super leuke en goed begeleide club,... het zal dus moeilijk worden om een club te vinden die SMO evenaart,....Het is enkel jammer dat ik niet naar alle groepstrainingen kan gaan door bepaalde uren die niet passen in mijn werkschema en doordat Eeklo toch wel een eindje rijden is,...want tijd is geld in mijn geval!! Moest het dus niet zijn van deze 2 argumenten zou ik zeker bij deze club blijven!! Blijft het dus SMO of wordt het ironmangers (gent), Mr T (Gent) of..? Tijd zal zeker raad brengen!!? De keuze zal afhankelijk zijn van verschillende factoren,...

Maar geen nood! Nog tijd genoeg om na te denken!

Ik ga er nu een weekje tussenuit!!

Toedeloe!!

Ondertussen terug van een weekje verlof in Frankrijk met de mobilhome! Zalig relaxen samen met mijn ventje! De vakantie bestond vooral uit ontspanning, samen genieten van elkaar, het zonnetje en een beetje sporten!! Leuke fietsritjes en bergjes getrotseerd samen met mijn ervaren coureur! Ik kan het van geen betere vent leren:-)

 Alleen jammer dat we speciaal voor mijn halve triathlon terug naar huis moesten keren. Kleine vergissing van mij doordat deze wedstrijd vorig jaar een weekje later lag,.... Ik had me dan ook voorgenomen niet teveel met de wedstrijd bezig te zijn tijdens mijn verlof wat me behoorlijk gelukt is! De alcohol,snoepen, BBQ en de aperitieven gingen vlotjes binnen. Ik besloot er niet naar te kijken en vooral te genieten! Dit helemaal anders dan mijn eerste jaar waar ik de week voor de wedstrijd snoep, alcohol en vettig eten had verbannen,....Ik was benieuwd welk effect dit wel eens zou kunnen hebben op mijn resultaat!!

Vrijdagavond thuisgekomen, zaterdag alles klaargezet voor D-day, nog een spaghetti naar binnengewerkt en dan vroeg in het bedje,....Spannend!! Ik keek er alleszins ontzettend naar uit!!

Zondag 25 juli:

Zalig geslapen,...Zeven uur de wekker!! En dat tijdens mijn verlof,...pppfff!! De moraal niet wat het zou moeten zijn omdat ik er toch niet alles voor gedaan of gelaten had maar troostte me met het feit dat dit vaak de betere wedstrijden zijn en dat ik mijn voorbije wedstrijden goed had verteerd,...:-)

Om 8u vertrok ik samen met Patrick richting Antwerpen. Vorig jaar was ik reeds op voorhand alles gaan afhalen. Dit jaar had ik geen tijd om mijn nummer reeds de dag voordien af te halen, met gevolg,....  dit jaar meer stress!! De zenuwen gierden door mijn lijf toen we niet onmiddellijk de wisselzones en inschrijvingsplaats vonden. Ik begon behoorlijk onrustig te worden,...en patrick erbij:-)  Raar dat ik altijd meer stress heb om alles op zijn klaar te gaan zetten dan voor de wedstrijd zelf! Eenmaal alles op zijn plaats was ik zeer relax en was er nog even tijd om wat bij te praten met enkele collega-triatleten.

Bij de zwemstart werden het echter één voor één concurrenten,....Ik stond klaar in wave vier, bij de blauwe badmutsen. Het viel me op dat ik tussen allemaal beren van venten stond,.. Jeetje,dat zou wat geven in dat water....En gelijk kreeg ik (zoals altijd:-) Ik nam niet echt een goeie start en lag in een  slechte positie! Ik werd constant overzwommen, er werd aan mijn benen getrokken en constant op mijn schouder geduwd. Ik moest nog goed en wel beginnen maar had al halve liter water binnen. Lichte paniek overviel me,...Na een goeie 500m zwom ik enkele gele badmutsen van de vorig wave voorbij maar er staken mij ook enkele groene badmutsen van wave 5 voorbij, dat er ook nog eens bij,....  wat een woeste bende!! IK probeerde te kalmeren en me een weg te banen tussen de woelende massa!. Na enkele serieuze klopppen te hebben geïncasseerd besloot ik niet langer met me te laten sollen en 'vocht' terug!! Vanaf dan zwom ik iets relaxer,...

Na een goeie 32' (volgens Nicootje, merci mateke!!) kwam ik uit het water! Ik wist meteen dat dit minder goed was dan vorig jaar:-(

 Dan maar alles geven op de fiets!!

Ik begon onmiddellijk gelijk een 'zotte' te fietsen,...ik dacht alles of niets!! Maar zou ik dit tempo wel 90km kunnen volhouden?? Niet denken maar doen,.....Ik had me voorgenomen zoveel mogelijk vrouwen voorbij te steken:-) Ik reed van groepje naar groepje maar lette daarbij wel op dat ik nooit in het wiel van mijn voorligger zat want de jury was streng!! De gele kaarten werden rijkelijk uitgedeeld! Ik bleef er gelukkig van gespaard want 1 km extra lopen zag ik niet zitten!!  Na 2u 43' bracht mijn nieuwe tijdritfiets  me comfortabel in  wisselzone 2:-) Een 8-tal minuutjes beter dan vorig jaar! Ik had toch al mijn verloren minuut van het zwemmen goedgemaakt:-)

 En dan het deel waar ik het meest tegenop zag,...de halve marathon!!

Ik begon heel rustig te lopen om mijn voetjes en vooral achillespees de tijd te geven om wakker te worden! Vorig jaar sliepen mijn voeten van de 1ste tot de laatste kilometer en deed ik er meer dan 2u over om mijn halve marathon af te werken. Na een vijftal km begon ik hetzelfde gevoel te krijgen,....Gelukkig verdween de pijn al heel snel en kon ik mijn tempo van rond de 11km/u rustig aanhouden. Na een kleine berekening nam ik mezelf voor om te streven 20' van mijn persoonlijk record te doen ,....Ik mocht zeker niet onder de 10km/u belanden,...nog even op de tandjes bijten dus,...Ter hoogte van km 15 probeerde ik wat te versnellen om zeker die 20' te halen,....en het lukte!!! ZALIG!! Moe maar voldaan en met een eindtijd van 5u11'21'' kwam ik over de meet! Iets meer dan 20' sneller dan vorig jaar:-)

Alweer stond Marc Herremans aan de finish om iedereen persoonlijk proficiat te wensen! Jammergenoeg stond mijn fotograaf niet in de buurt en heb ik dit jaar geen foto met hem,...:-(  Ik zal dus verplicht zijn hem volgend jaar nog eens over te doen,....en hopelijk nog eens 20' van mijn tijd te doen!??

Bedankt vooral aan mijn ventje die toch een hele dag heeft opgeofferd om mee te komen supporteren!! Ook nen dikke merci aan Tim (trainer) , Nico, Inge, Margriet, Tinne, Marc & co om me over die finishlijn te schreeuwen! Nooit gedacht dat supporters zoveel invloed zouden hebben op mijn resultaat!!!!!

Chapeau ook voor de organistie! De vele vrijwilligers hebben dit alweer voortreffelijk gedaan! En Marc, keep on the good work!!

En dan Tinne speciaal voor jou,....the day after,....

Om 8u alweer die verdomde wekker,...de eerste werkdag na 10 dagen verlof!! De bovenbeentjes voelden (en nog steeds) vrij stijf aan. Zeker na enkele minuutjes stilzitten terug rechtkomen of trappen doen is niet bepaald een leuke activiteit op dit ogenblik! Maar niets gaat op tegen het zalig gevoel dat ik er toch weer eentje met succes heb volbracht!!! En alweer één van mijn grenzen heb verlegd,... Het gevoel dat de vele trainingen toch hun vruchten afwerpen doet deze pijn verdwijnen als sneeuw voor de zon (toch als ik stilzit:-)

Dus Tinne,...go for it!! Op naar die halve triathlon!!

Nog 3 te gaan (Mr T, Zwintriathlon & marathon van Gent) en dan gaan we voor een maandje rust!!

Toedeloe!

Na enkele problemen met mijn blog en een weekje verlof ben ik terug van weggeweest,...:-)

Al enkele weken geleden dat ik deze wedstrijd liep dus een kort en bondig verslagje! Klein deelnemersveld. Twintig dames ingeschreven waarvan er uiteindelijk maar  14 aan de start stonden,...

Aangekomen in Vilvoorde nog snel terrasje gedaan met Margriet en Patricke en dan richting start,....Bij aankomst aan de zwemstart zag ik nog net Tania en Davy! Mijn enthousiaste supporters! Super!! Ook Nico, Berry en Inge waren van de partij! Thanks guys!! Was terug leuk om enkele 'gillers' langs het parcours te horen:-)

Water was meer dan 21° met gevolg,...zonder wetsuit! En dan nog eens 1500m,..ppfff

Het watergevoel zat vrij goed, zeker zonder wetsuit! Had slechter verwacht! ! Wel bijna een voet in mijn gezicht gehad van een dame die het niet zo fijn vond dat ik constant in haar voeten zwom:-)

Als 5de uit het water,...

Eenmaal op de fiets had ik de gelegenheid om aan te pikken bij een groepje van 5 dames. Even op de tandjes bijten om erbij te geraken en weg waren ,...

 Het was mijn 2de stayerwedstrijd. Niet echt mijn ding maar alleszins goeie training om goed in het wiel te leren rijden en zo goed mogelijk te volgen in de bochten. Was zeker nog niet perfect maar alleszins al veel beter dan het jaar ervoor tijdens de Mr T.

Na het fietsen ging de overgang naar het lopen vrij soepel. Jammer dat ik een dame de laatste ronde heb moeten lossen, die later tweede bleek te zijn:-)

Al bij al was ik blij met geleverde prestatie. Bij  aankomst nog lang staan napraten met Tania en Davy.

Toen ik samen met Berry mijn materiaal ging ophalen om stilletjes aan naar huis te gaan riepen ze mijn naam uit,....Ise Flo derde plaats in categorie,....

Stiekem gehoopt maar nooit verwacht,....:-)

Op naar Antwerpen,... maar eerst een welverdiend weekje verlof met onze mobilhome!!

 Toedeloe!

Deze wetsuit is tijdens de triathlon van Eeklo verloren gegaan. Hij zou ergens op straat moeten terecht zijn gekomen! Kan de eerlijke vinder mij contacteren! Ik beloof zelfs beloning voor degene die hem terugbrengt!!

Het gaat om een aquaman (zwart/blauw)

De naam Didier Delannoy (+ telefoonnummer) staat er in genoteerd. Ik herken hem onmiddellijk aan de kleine scheurtje die in de linkerbil aanwezig zijn.

WETSUIT IS ONDERTUSSEN TERUGGEVONDEN!!

De mama van een vriendin van mij heeft hem gevonden langs de weg. Ik was blij dat ik (in ruil voor een flesje wijn en champagne) mijn wetsuit terug in mijn bezit had! Dit is het minste dat ik kon doen voor deze symphatieke dame!!  Ben blij dat er toch nog eerlijke mensen op de wereld bestaan,....Wat is de wereld toch klein!!

Alvast bedankt aan iedereen die meeleefde in deze toch wel spannende week:-)

En Koentje, merci dat ik jouw wetsuit eventueel mocht gebruiken! Laat dit geen excuus zijn om toch nog eens langs te komen hé:-)

Toedeloe!!